Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός, Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων

Οι σχολικές εκδρομές, μονοήμερες και ολιγοήμερες, είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Έχουν σχέση και με τη μάθηση και με την ψυχαγωγία των μαθητών. Με τη μάθηση, γιατί προσφέρουν τη δυνατότητα στους μαθητές να επισκεφτούν και να γνωρίσουν μέρη με μορφωτική αξία, και με την ψυχαγωγία, γιατί τους δίνουν την ευκαιρία να ξεφύγουν, έστω για λίγο, από τις απαιτήσεις και την ένταση του καθημερινού σχολικού προγράμματος και να έρθουν σε επαφή με τη φύση και με δημιουργήματα του πολιτισμού που προσφέρουν αισθητική απόλαυση και πνευματική- ψυχική ευχαρίστηση.

Η επιλογή των συγκεκριμένων θεμάτων που αναφέρονται στον κόσμο των Μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, υπαγόρευσε τη βούληση και απόφασή μας να πραγματοποιήσουμε ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα Αγιάς και στο ιστορικό κέντρο της Λάρισας με το αρχαίο θέατρο, το κάστρο και τους βυζαντινούς τάφους, την Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2026, με συμμετέχοντες τους μαθητές/τριες από τα τμήματα: Α1, Α2 & Α3 και συνοδούς καθηγήτριες τις κ.κ.: Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογο-ιστορικό, Δ/ντρια 9^ου Γυμνασίου Τρικάλων & Αριάδνη Διαμαντή, φιλόλογο ειδικής Αγωγής.

Η πρώτη μας στάση ήταν, ειλικρινά, μια πρόγευση πνευματικού και φυσικού παραδείσου. Απολαμβάνοντας δεόντως την καθαρή και ήρεμη φύση του Θεσσαλικού κάμπου εποχούμενοι, φτάσαμε στον πρώτο προορισμό μας: στην Μονή Αγίου Παντελεήμονα Αγιάς. Η Μονή Αγίου Παντελεήμονα, της οποίας το καθολικό είναι αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου, βρίσκεται έξω από την Αγιά, σε πλάτωμα του Κισσάβου με θέα προς τα νότια. Φρουριακό συγκρότημα περιβάλλει το καθολικό από τις τρεις πλευρές, ανατολικά, νότια και δυτικά, από το οποίο προβάλλει ο κομψός τρούλλος, προκαλώντας το ενδιαφέρον του επισκέπτη. Διασώζει μεγάλο μέρος από την κύρια ιστορική φάση του 16ου αιώνα, κατά τον οποίο γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, όπως και όλη η περιοχή της Αγιάς, η οποία είχε προνομιακή φορολογική μεταχείριση από την οθωμανική διοίκηση, ήδη από το 1540. Στη φάση αυτή ανήκουν το καθολικό, ο διώροφος πύργος του ηγουμένου στα νότια και η τράπεζα στα δυτικά, ενώ στα ανατολικά και νότια, όπου υπήρχαν οι παλιές πτέρυγες των κελίων, απέμεινε μόνον ο εξωτερικός τοίχος που λειτουργούσε ως περίβολος. Σήμερα σε αυτό το σημείο ανακατασκευάζεται η παλαιά πτέρυγα της Μονής. Στη συνέχεια της παλιάς τράπεζας κτίσθηκε η νεότερη πτέρυγα διαμονής των μοναχών.

Οι ερωτήσεις μας, οι απορίες, οι παρατηρήσεις μας καθοδηγούσαν σαν χάρτης πλοήγησης τις διανοητικές μας διαδρομές και, έτσι, ξαναβιώσαμε τα μαθήματα της σχολικής τάξης με τρόπο απτό, άμεσο, ουσιαστικό και συνοπτικό, σαν εποπτική επανάληψη ιστορικο-παιδαγωγικής προσέγγισης. Κατά την ολοκλήρωση της ξενάγησης-περιήγησής μας στο υπέροχο και πλουσιότατο σε αρχαιολογικό υλικό αυτό μοναστήρι, αισθανθήκαμε εντυπωσιασμένοι από την ευγένεια, την αμεσότητα στην επικοινωνία και την φιλόξενη διάθεση των υπευθύνων μοναχών που μας υποδέχτηκαν με παραδοσιακά κεράσματα, μας ενημέρωσαν λεπτομερειακότατα για την ιστορία και την εξέλιξη της Μονής στο χρόνο και μας ξεπροβόδισαν με φιλικότητα και ανθρώπινη ζεστασιά!

Η ουσιαστική αυτή περιδιάβασή μας στο σημαντικό αυτό Μοναστήρι, κόσμημα για όλη τη Θεσσαλία, μας θύμισε νοερά πως τα τεκμήρια της ιστορίας, τα δημιουργούμε μόνοι μας οι άνθρωποι των διαφόρων εποχών….

Ο καθαρός αέρας της Αγιάς και η πνευματικότητα που απέπνεε το Μοναστήρι του αγίου Παντελεήμονα ανανέωσε τη διάθεσή μας για αρχαιολογικές και σύγχρονες διαδρομές: στο αρχαίο θέατρο της Λάρισας σταθήκαμε ως άλλοι αρχαίοι Έλληνες πολίτες, αναστοχαζόμενοι γιατί η αρχαία τραγωδία πιστεύουμε και νιώθουμε πως περνά ακόμη απ΄τις ζωές μας και τις συνταράσσει… Όσο για την ιστορία του μεγαλοπρεπούς αυτού μνημείου που στη μεσοβυζαντινή περίοδο χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο, το θέατρο, πέρα από το ανέβασμα θεατρικών και μουσικών παραστάσεων, φιλοξενούσε τις συνεδριάσεις της εκκλησίας του λαρισαϊκού δήμου, η οποία στην αρχαία Λάρισα ονομαζόταν «Αγορά». Επιπλέον σε αυτό συνεδρίαζαν και οι αντιπρόσωποι, σύνεδροι, των θεσσαλικών πόλεων που συμμετείχαν στο Κοινό των Θεσσαλών, μία ομοσπονδία με έδρα τη Λάρισα. Τον 1ο αιώνα π.Χ. το θέατρο μετατράπηκε από τους Ρωμαίους σε αρένα για την τέλεση επίσημων εορταστικών εκδηλώσεων, μονομαχικών αγώνων, θηριομαχιών και παραστάσεων μίμων. Το θέατρο αυτό αποτελούσε πάντα κέντρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής των αρχαίων Λαρισαίων. Αυτό αποδεικνύεται από ένα πλήθος ευρημάτων, κυρίως επιγραφών και γλυπτών, που μας έχει αποδώσει η ανασκαφή του.

Στον επίλογο και ως αποφώνηση αυτής της επιτυχημένης καθ΄όλα πολιτιστικής σχολικής εκδρομής, διατείνομαι πως είναι απαραίτητο να επισημανθούν, όπως και έγινε, σε μαθητές, εκπαιδευτικούς-καθηγητές και όλους, εν γένει, τους Έλληνες πολίτες ότι: Η οργανωμένη εκπαιδευτική επίσκεψη προσφέρει στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα γνωριμίας τους με τον πολιτισμό μιας εποχής και μιας περιοχής. Η χώρα μας θεωρείται, δίκαια, ως μια από τις πλέον παραδοσιακές περιοχές της Ευρώπης με πολύτιμη ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Είναι ένα «ανοιχτό μουσείο» που συνδυάζει αναρίθμητα ιστορικά μνημεία με την απερίγραπτη φυσική ομορφιά του επιβλητικού τοπίου της. Οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες, τα παγκοσμίου φήμης αρχαία μνημεία, τα κάστρα και οι δεκάδες μοναδικοί παραδοσιακοί οικισμοί με την επιβλητική τους δόμηση το επιβεβαιώνουν. Όλα αυτά τα στοιχεία που την καθιστούν «ανοιχτό μουσείο» και βιωματικό σχολείο παιδείας και πολιτισμού, συνιστούν τον κύριο λόγο για τον οποίο ο τόπος μας δύναται να επιλεγεί ως μοναδικός εκπαιδευτικός προορισμός για τους μαθητές όλων των βαθμίδων.

Το Βυζαντινό κάστρο (φρούριο) των Τρικάλων δεν είναι απλώς ένα ιστορικό μνημείο, είναι ένας ζωντανός χώρος που συνδυάζει την αρχιτεκτονική κληρονομιά με την καθημερινή ζωή της πόλης. Κτισμένο σε θέση στρατηγικής σημασίας, στα βορειοδυτικά της πόλης, δεσπόζει αιώνες τώρα μεγαλοπρεπές και αγέρωχο με τον  επιβλητικό του όγκο.

Οι περιπέτειες του Φρουρίου  αρχίζουν από τα πανάρχαια χρόνια και πάνω του έπεσαν πολλά ακόντια, το χτύπησαν πολλοί κριοί, το μάτωσε πολύ το ανθρώπινο αίμα. Είναι βέβαιο ότι κτίσθηκε στη θέση της ακρόπολης της αρχαίας Τρίκκης και αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ασφάλειας για την αρχική ανάπτυξη του οικισμού στις πλαγιές και στους πρόποδές του. Λόγω της σπουδαιότητας της θέσης του, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός προέβη στη ριζική ανακαίνηση του καθιστώντας το ισχυρότερο, όπως αναφέρει ο ιστορικός Προκόπιος. Έλαβε τη σημερινή του μορφή κατά την οθωμανική περίοδο όπου επισκευάσθηκε πολλές φορές για αμυντικούς λόγους.

Τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026, μαθητές της Β΄ τάξης του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων, με συνοδούς τις καθηγήτριες Καμπλιώνη Αρετή ΠΕ02 και Αναγνωστοπούλου Αθανασία  ΠΕ04 πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στο Βυζαντινό κάστρο της πόλης τους ,στο πλαίσιο των πολιτιστικών προγραμμάτων, «Το Βυζαντινό κάστρο των Τρικάλων» και «Τα κάστρα ως ιστορικά τοπόσημα», που υλοποιούνται στο σχολείο μας.

Η ξενάγηση στο Φρούριο, το σύμβολο της πόλης μας, το ακριβότερο κόσμημά της, μέσα από την έμπειρη ματιά της αρχαιολόγου κας Τσιμπίδα Ελένης ,αποτέλεσε πραγματικά ένα ταξίδι στο χρόνο. Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν από την ιστορία του, την εξέλιξή του στο πέρασμα του χρόνου και τον επί αιώνες  καθοριστικό ρόλο του στο ιστορικό γίγνεσθαι της ευρύτερης περιοχής. Περνώντας την τοξωτή  πύλη με το λίθινο περιθύρωμα αισθάνθηκαν την σύνδεση του τώρα με το μακρινό παρελθόν. Θαύμασαν  τα μεγαλόπρεπα τείχη του, καθώς περπατούσαν ανάμεσά τους, παρατηρώντας τους πύργους, τις τοξοθυρίδες και τις πολεμίστρες .Απόλαυσαν την πανοραμική θέα στα Τρίκαλα και την πεδιάδα της Θεσσαλίας και μαγεύτηκαν από την ηρεμία  και το φυσικό κάλλος  του τοπίου.

Κατά την περιήγησή μας, σταθήκαμε και φωτογραφηθήκαμε στον πύργο του ρολογιού, στην ανατολική πλευρά του δεύτερου διαζώματος του κάστρου, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1936 και κατευθυνθήκαμε προς τον τρίτο οχυρωματικό περίβολο, την ακρόπολη του φρουρίου, το ψηλότερο και σημαντικότερο τμήμα της οχύρωσης που  προσέφερε άριστη εποπτεία  στο Θεσσαλικό κάμπο και την Πίνδο και το ύψος του τείχους του κυμαίνεται μεταξύ των 11μ και 15μ. Στο εσωτερικό του σώζεται η πυριτιδαποθήκη, η κλίμακα ανόδου για τις επάλξεις και ένα μεγάλο φρεάτιο. Στο ίδιο διάζωμα, η τοπική παράδοση θέλει να υπάρχει  λαγούμι (τούνελ), που περνούσε κάτω από το τείχος και ακολουθώντας βορειοανατολική κατεύθυνση, διέσχιζε τη νότια πλαγιά του λόφου του προφήτη Ηλία και κατέληγε στην Καλαμπάκα .

Ακολούθως η κυρία Τσιμπίδα μας οδήγησε στην νότια πλευρά του περιβόλου, όπου είναι ορατοί ογκόλιθοι ,που προέρχονται από την αρχαία ακρόπολη , πωρόλιθοι, υπολείμματα της οικοδομικής φάσης της εποχής του Ιουστινιανού αλλά και ίχνη επιγραφής από πλίνθους, της υστεροβυζαντινής περιόδου. Εντυπωσιασμένοι παρατηρούσαμε τα κατάλοιπα και τα σημάδια  που οι αιώνες άφησαν στο πέρασμά τους,  κατανοώντας την αξία του κάστρου μας ως μνημείου ιστορικής μνήμης. Πριν την αναχώρησή μας, ξεκουραστήκαμε στο δημοτικό αναψυκτήριο και οι μαθητές μας, αξιοποιώντας τις γνώσεις που απέκτησαν για το εμβληματικότερο μνημείο της πόλης μας, γυρίσαν  ένα μικρό βίντεο, το οποίο αναρτήθηκε στη διεύθυνση του σχολείου μας στο τικ τοκ
https://vm.tiktok.com/ZNRPeestL
Η  επίσκεψη αυτή αποτέλεσε  μια ολοκληρωμένη εκπαιδευτική και πολιτιστική εμπειρία για τους μαθητές καθώς είχαν την ευκαιρία για μια επιτόπια και βιωματική παρατήρηση του χώρου, ενισχύθηκε η γνώση τους για  την  ιστορία του μνημείου,  την αρχιτεκτονική και οχυρωματική του δομή ,τον ρόλο του, τη στρατηγική σημασία της θέσης του, ήρθαν σε άμεση επαφή  με σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής και ιστορικής ταυτότητας της πόλης τους και  ανέπτυξαν το ενδιαφέρον τους για την τοπική ιστορία και τον πολιτισμό.
Η Διευθύντρια του 9^ου Γυμνασίου, κυρία Ηλιάδη Αμαλία και ο σύλλογος διδασκόντων ευχαριστούν θερμά την αρχαιολόγο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Τρικάλων  κυρία Ελένη Τσιμπίδα για την όμορφη ξενάγηση και τους μαθητές και τις μαθήτριες για την άψογη συνεργασία και συμπεριφορά τους.

Για μία ακόμη χρονιά, το σχολείο μας παρακολούθησε τη θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και στη συνέχεια επισκέφθηκε τον Μύλο των Ξωτικών, την Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2025. Μαθητές και εκπαιδευτικοί του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων αποχαιρετήσαμε τη χρονιά μέσα σε ένα ζεστό, γιορτινό και χριστουγεννιάτικο κλίμα, απολαμβάνοντας τη μαγευτική ατμόσφαιρα και γευόμενοι υπέροχες λιχουδιές.

Η Διευθύντρια του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων, κα Αμαλία Ηλιάδη, καθώς και ο Σύλλογος Διδασκόντων, εύχονται σε όλους τους μαθητές, τις μαθήτριες και τις οικογένειές τους Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος.

Στο πέρασμα των αιώνων κάθε εποχή έχει αφήσει τα σημάδια της στην 
όμορφη  Θεσσαλονίκη με μνημεία και αξιοθέατα που τα συναντάμε σε κάθε 
γωνιά της πόλης…είχαμε, λοιπόν,  την ευκαιρία να «μοιραστούμε» με τους 
κατοίκους της και να απολαύσουμε την πόλη αυτή, που κουβαλάει μια 
ιστορία 24 αιώνων. Γιατί η Θεσσαλονίκη υπήρξε μητροπολιτικό κέντρο για 
τους Μακεδόνες, πρωτεύουσα τετραρχίας για τους Ρωμαίους, 
συμβασιλεύουσα για τους Βυζαντινούς, εμπορικό και οικονομικό κέντρο 
των Βαλκανίων κατά την Οθωμανική κυριαρχία και συμπρωτεύουσα του 
σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Κάθε γειτονιά της Θεσσαλονίκης μοιάζει 
σαν αφιερωμένη σε όσους την κατέκτησαν, σε όσους την αποίκισαν αλλά 
και σε όσους φιλοξένησε σαν πρόσφυγες.

Συνοδοί καθηγητές (Αμαλία Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός, Τσουμπέκου 
Σοφία, Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας και Αναγνωστοπούλου Αθανασία, 
Μαθηματικός) και μαθητές και μαθήτριες της Β’ Τάξης του 9ου Γυμνασίου   
Τρικάλων μαγευτήκαμε από μια ηλιόλουστη, χριστουγεννιάτικα στολισμένη 
και ζωντανή πόλη: πραγματικά,  ένα ζωντανό μουσείο ιστορίας.

Την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε η εκπαιδευτική 
εκδρομή της Β΄ τάξης στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του πολιτιστικού 
προγράμματος «Τα Κάστρα ως Ιστορικά Τοπόσημα». Σκοπός της δράσης ήταν 
η γνωριμία των μαθητών με την ιστορική εξέλιξη της πόλης μέσα από τα 
οχυρωματικά της έργα και τα μνημεία που σηματοδοτούν τη μακραίωνη 
πολιτιστική της πορεία. Η εκδρομή συνδύασε βιωματική μάθηση, περιήγηση 
σε σημαντικούς χώρους και επαφή με το ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Δείτε εδώ απόσπασμα από την ξενάγηση στα Κάστρα και στο Επταπύργιο: 
https://www.tiktok.com/@9gymnasiotrikalon/video/7585653194429074710

Η περιήγηση ξεκίνησε από τα διάσημα Κάστρα της Θεσσαλονίκης, ένα από 
τα σημαντικότερα οχυρωματικά συγκροτήματα του ελλαδικού χώρου. Τα 
Κάστρα, τα οποία περιβάλλουν την Άνω Πόλη, θεμελιώθηκαν κατά την 
ύστερη ρωμαϊκή εποχή και ενισχύθηκαν από τους Βυζαντινούς, τους 
Οθωμανούς και μεταγενέστερους κατακτητές. Η θέση τους, στην κορυφή του 
λόφου, προσέφερε άριστη εποπτεία του Θερμαϊκού και της ενδοχώρας, 
καθιστώντας τα πολύτιμο στρατηγικό κέντρο. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε 
στην αρχιτεκτονική των τειχών, τα οποία συνδυάζουν πλίνθους, λίθους 
και κονίαμα, ενώ διατηρούν ακόμη πύργους, επάλξεις και πύλες μεγάλης 
ιστορικής σημασίας. Οι μαθητές ενημερώθηκαν για τον τρόπο άμυνας μιας 
μεσαιωνικής πόλης, τις φάσεις οικοδόμησης των τειχών και τον ρόλο που 
αυτά διαδραμάτισαν σε πολιορκίες και ιστορικές αναμετρήσεις.

Στη συνέχεια η ομάδα επισκέφθηκε το Επταπύργιο (Γεντί Κουλέ), το πιο 
χαρακτηριστικό και επιβλητικό τμήμα των Κάστρων. Το Επταπύργιο, το 
οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί δεκαπύργιο σύμπλεγμα παρά το 
καθιερωμένο όνομά του, χτίστηκε σε διάφορες περιόδους, με τον πυρήνα 
του να ανάγεται στη βυζαντινή εποχή. Κατά την οθωμανική περίοδο 
μετατράπηκε σε διοικητικό κέντρο, ενώ στα νεότερα χρόνια λειτούργησε 
ως φυλακή, αποκτώντας ιδιαίτερο συμβολικό και ιστορικό βάρος.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, οι μαθητές περιηγήθηκαν στους 
εξωτερικούς χώρους του μνημείου και ενημερώθηκαν για τη χρήση του μέσα 
στους αιώνες, τις αρχιτεκτονικές του ιδιαιτερότητες και τον χαρακτήρα 
του ως μνημείου ιστορικής μνήμης. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στην πρόσφατη 
αποκατάσταση του συγκροτήματος, που το ανέδειξε σε χώρο πολιτισμού και 
μουσειακής αξιοποίησης. Από το ψηλότερο σημείο οι μαθητές είχαν την 
ευκαιρία να απολαύσουν την πανοραμική θέα της πόλης, γεγονός που 
ενίσχυσε τη συνειδητοποίηση της στρατηγικής σημασίας των οχυρών.
Μετά την περιήγηση στην Άνω Πόλη, η εκπαιδευτική ομάδα κατευθύνθηκε 
προς το ιστορικό κέντρο, όπου συνεχίστηκε η γνωριμία με εμβληματικά 
μνημεία της πόλης. Πρώτος σταθμός ήταν ο Ιερός Ναός του Αγίου 
Γρηγορίου Παλαμά, έδρα της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης. Ο ναός, 
αφιερωμένος στον σημαντικό θεολόγο και Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, 
αποτελεί εξαιρετικό δείγμα νεοβυζαντινής αρχιτεκτονικής. Οι μαθητές 
ενημερώθηκαν για το έργο και τη διδασκαλία του Γρηγορίου Παλαμά, καθώς 
και για τον ρόλο του ναού ως πνευματικού σημείου αναφοράς.
Στη συνέχεια η ομάδα κατευθύνθηκε προς την Αψίδα του Γαλερίου 
(Καμάρα), ένα από τα γνωστότερα μνημεία της Θεσσαλονίκης. Η Αψίδα 
αποτελεί τμήμα του γαλεριανού ανακτορικού συγκροτήματος, που δείχνει 
την αίγλη της πόλης κατά την όψιμη ρωμαϊκή περίοδο. Οι μαθητές 
παρατήρησαν τα σωζόμενα ανάγλυφα, τα οποία απεικονίζουν σκηνές από τις 
νίκες του αυτοκράτορα Γαλερίου, και έλαβαν πληροφορίες για την 
ιστορική και καλλιτεχνική τους σημασία.

Σε μικρή απόσταση, ο επόμενος σταθμός ήταν η Αγία Σοφία, ένα από τα 
αρχαιότερα χριστιανικά μνημεία της πόλης, με καταβολές στον 7ο αιώνα. 
Η αρχιτεκτονική της, τύπου σταυροειδούς τρουλλαίου ναού, αποτελεί 
χαρακτηριστικό παράδειγμα βυζαντινής τέχνης. Οι μαθητές είχαν την 
ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία της, αλλά και να θαυμάσουν τα 
εντυπωσιακά ψηφιδωτά του τρούλου και της κόγχης, τα οποία αποτυπώνουν 
τη θεολογική αισθητική της εποχής.

Ακολούθησε περιήγηση στην παραδοσιακή συνοικία των Λαδάδικων, μια 
περιοχή με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική που διατηρεί την εικόνα της παλιάς 
εμπορικής Θεσσαλονίκης. Οι μαθητές περπάτησαν στα στενά δρομάκια με τα 
πολύχρωμα νεοκλασικά κτίρια και έμαθαν για τη λειτουργία της συνοικίας 
ως εμπορικού κέντρου κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα. Έγινε 
επίσης συζήτηση για την αναβίωση της περιοχής μετά το 1990, όταν 
αναπλάστηκε και αποτέλεσε σημείο πολιτιστικής και ψυχαγωγικής 
δραστηριότητας.

Η εκδρομή ολοκληρώθηκε στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, έναν χώρο στενά 
συνδεδεμένο με την οικονομική και κοινωνική ιστορία της πόλης. Οι 
μαθητές περιηγήθηκαν στην προβλήτα, ενημερώθηκαν για τη λειτουργία του 
λιμένα, την ιστορική του πορεία και τον ρόλο του στη διακίνηση 
ανθρώπων και εμπορευμάτων εδώ και αιώνες. Η παραθαλάσσια βόλτα 
προσέφερε στους μαθητές μια πιο ανάλαφρη, αλλά εξίσου σημαντική, 
πλευρά της γνωριμίας με την πόλη, καθώς η θέα προς τον Θερμαϊκό και ο 
ορίζοντας του βουνού Ολύμπου ολοκλήρωσαν ιδανικά την εκπαιδευτική 
εμπειρία.

Η εκπαιδευτική εκδρομή στη Θεσσαλονίκη αποτέλεσε ουσιαστική δράση στο 
πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος «Τα Κάστρα ως Ιστορικά 
Τοπόσημα». Οι μαθητές ήρθαν σε άμεση επαφή με τα μνημεία μιας πόλης 
που αποτελεί σταυροδρόμι πολιτισμών, γνώρισαν την ιστορική της 
διαδρομή και κατανόησαν τον ρόλο των οχυρωματικών έργων στη διαμόρφωση 
της ταυτότητάς της. Παράλληλα, η περιήγηση στο ιστορικό κέντρο και στα 
σημαντικά σημεία πολιτιστικού ενδιαφέροντος ενίσχυσε τη γνώση τους για 
τη ρωμαϊκή, βυζαντινή και νεότερη κληρονομιά της Θεσσαλονίκης, 
προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εκπαιδευτική και πολιτιστική εμπειρία.

Ιστορική και Αρχαιολογική παιδεία, μύηση στις αξίες και τα πνευματικά αγαθά της ιστορίας και της παράδοσης, αρχιτεκτονική και θρησκευτική εμπειρία υψηλής ποιότητας υπήρξε  για την Α’ Τάξη του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων, η εξερεύνηση και ξενάγηση στον βυζαντινό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καλαμπάκας και στα Άγια Μετέωρα: στις Μονές Αγίου Στεφάνου και στο Μεγάλο Μετέωρο–Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος την Παρασκευή, 12-12- 2025. Η διδακτική αυτή επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της Τοπικής Ιστορίας με υπεύθυνη την κ. Ηλιάδη Αμαλία και συνοδό την κ. Διαμαντή Αριάδνη, φιλόλογο ειδικής αγωγής.

Οι ιστορικές έρευνες, οι αρχαιολογικές ανασκαφές και τα έργα συντήρησης που διενεργήθηκαν τα προηγούμενα έτη, ανέδειξαν στην τοπική, στην ευρύτερη ελληνική κοινωνία και στη διεθνή κοινότητα, το ανυπέρβλητο  βάθος και πλάτος αυτών των μνημείων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Εξαιρετικά σημαντικά σημάδια του τόπου μας, σημεία αναφοράς ιδιαίτερα της  βυζαντινής, υστεροβυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, αποτελούν παράλληλα αιτίες και αφορμές για να επανεκτιμήσουμε και να αναδείξουμε ως εκπαιδευτικοί, μαθητές/τριες και ως 9ο Γυμνάσιο Τρικάλων εν γένει την αυταπόδεικτη αξία του «κοντινού» μας και γι’ αυτό υποτιμημένου, πλούσιου ιστορικού, αρχαιολογικού και πνευματικού μας παρελθόντος, αυτού που ζει και αναπνέει ακόμη δίπλα μας…

Η Βυζαντινή εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,  η οποία βρίσκεται στην παλιά πόλη της Καλαμπάκας, ανεγέρθηκε μεταξύ του 10ου και του 11ου αιώνα επάνω στα ερείπια μιας Παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Είναι ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής μικτού τύπου, έχει υπερυψωμένο και φωτισμένο το μεσαίο κλίτος του νάρθηκα και το τρίβηλο.
Ο εξωνάρθηκας προστέθηκε τον 16ο αιώνα. Στον νότιο τοίχο είναι εντοιχισμένα εξωτερικά πολλά αρχαία τμήματα ανάγλυφων ( ρόδακες, ανάγλυφες παραστάσεις, επιγραφές, ακρωτήρια κ.α), καθώς κι ένα παλαιοχριστιανικό γλυπτό με κληματίδα. Από τον γλυπτικό διάκοσμο της βυζαντινής βασιλικής εκκλησίας, το παλαιότερο μέρος είναι το μαρμάρινο κιβώριο της Αγίας Τράπεζας το οποίο βρίσκεται μέσα στο ιερό Βήμα.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο μοναδικός στην Ελλάδα μαρμάρινος άμβωνας που επιβλητικός υψώνεται στο κέντρο του μεσαίου κλίτους  και βρίσκεται μπροστά από την Ωραία Πύλη. Έχει ανακατασκευαστεί στο μεγαλύτερο μέρος του από αρχιτεκτονικά μέλη του παλιού άμβωνα. Οι τοιχογραφίες του ναού χρονολογούνται από τον 12ο αιώνα μέχρι τον 16ο αιώνα και παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Πολλές τοιχογραφίες δημιουργήθηκαν το 1573 από τον ιερέα Κυριαζή και από τον Νεόφυτο, γιο του επιφανή ζωγράφου Θεοφάνη του Κρητός. Καθώς εισερχόμαστε στον ναό, στο βόρειο τοίχο του εσωνάρθηκα είναι γραμμένο με κεφαλαιογράμματη γραφή το χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ’ Παλαιολόγου (1336) με το οποίο καθορίζονταν τα όρια της Επισκοπής Σταγών και παραχωρούνταν προνόμια, καθώς και το σιγίλιο του οικουμενικού Πατριάρχη Αντωνίου Δ΄ (1339) με το οποίο ανανεώνονται τα προνόμια της επισκοπής Σταγών που είχαν παραχωρήσει κατά καιρούς διάφοροι αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Εντυπωσιακό και αξιόλογο είναι το κωδωνοστάσιο του ναού που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της εισόδου του περιβόλου της εκκλησίας.

Στο Πέτρινο Δάσος των Μετεώρων, μεταξύ ουρανού και γης, νιώσαμε την προστατευτική ανάσα του Θεού, αναζωογονηθήκαμε, πνευματικά και ψυχικά, στην αγκαλιά της φύσης, μαγευτήκαμε από τη βυζαντινή αύρα αυτών των αετοφωλιών της παράδοσης, των μοναδικών Μετεωρίτικων Μοναστηριών…Ο Άγιος Στέφανος , το μεγάλο Μετέωρο ή Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ανέπαυσαν τις ανήσυχες ψυχές μας με λόγια και έργα άξια Ανθρώπων…η τέχνη του Υψηλού συνεπήρε τις καρδιές και το πνεύμα μας πέρα και πάνω από τις γήινες, βιοτικές μέριμνες του χοϊκού ανθρώπου!

Το άγριο και απροσπέλαστο τοπίο αποτέλεσε πρόσφορο χώρο για τους χριστιανούς ασκητές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή σε χρονολογία που δεν είναι ακριβώς γνωστή. Σύμφωνα με διάφορες γνώμες βυζαντινολόγων υποστηρίζεται ότι ξεκίνησε πριν από το 11ο αιώνα.
Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τον Πλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά, η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15ου αιώνα και κυρίως το 16ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες. Με την πάροδο του χρόνου η μοναστηριακή αυτή πολιτεία άρχισε να ενισχύεται με μοναχούς για να φθάσει στο απόγειο της ακμής της γύρω στο 17ο αιώνα. Όμως, από την εποχή αυτή αρχίζει και η παρακμή με αποτέλεσμα σήμερα να λειτουργούν μόνο τα μοναστήρια της Μεταμόρφωσης, του Βαρλαάμ, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, του Ρουσάνου, της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Στεφάνου, καθώς και κάποια τμήματα ορισμένων άλλων, ενώ τα υπόλοιπα έχουν εξαφανισθεί.

Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης. Στις αρχές του 19ου αιώνα πολλά μοναστήρια λεηλατήθηκαν από το στρατό του Αλή Πασά. Στη δεκαετία του 1920 λαξεύτηκαν κλίμακες και σήραγγες στους βράχους καθιστώντας τις μονές προσβάσιμες από το γειτονικό οροπέδιο κι έτσι η παραδοσιακή μέθοδος επικοινωνίας και ανεφοδιασμού τον μονών με ανεμόσκαλες, σκοινιά, τροχαλίες και καλάθια, σταδιακά εγκαταλείφθηκε.
Ιστορία, πολιτισμός, φύση, παράδοση με άξονα το Βυζάντιο, το μόνιμο και το περαστικό σε τοπόσημα, Μνημεία της Φύσης και του Πολιτισμού, μας ταξίδεψαν  από το χθες στο αειφόρο αύριο. Εξερευνώντας και χαρτογραφώντας τα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO ως υπαίθρια Μουσεία, διαβάζοντας τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία του τόπου μας με το έντονο αποτύπωμα της βυζαντινής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς στο ελληνικό τοπίο του χθες και του σήμερα, βαθύναμε την γνωριμία με τον πολιτισμό μας. Ο ιστορικός μας περίπατος σε αυτά τα πασίγνωστα και εξαιρετικά τοπόσημα του νομού μας πρόσφερε αείζωο μνήμη στην περιήγησή μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και όμορφες και ουσιαστικές στιγμές  πνευματικής επικοινωνίας καθηγητριών και μαθητών/τριών.
Σήμερα, τα βράχια, τα μοναστήρια, οι θάμνοι, η πλούσια χλωρίδα των Μετεώρων αστράφτουν καθαρά στον ήλιο! Η  μετεωρίτικη φύση αδελφωμένη με την ομορφιά μας θεμελίωσε γερά στην πέτρα.

Το πιο σημαντικό, επομένως, από αυτή τη μαγευτική διδακτική μας επίσκεψη είναι τα πολλαπλά γνωστικά, πνευματικά και ψυχικά οφέλη για τους μαθητές μας, και αυτή είναι η μεγαλύτερη χαρά των συμμετεχόντων εκπαιδευτικών: να τους βλέπουν  να εμπλέκονται ενεργά στη διαμόρφωση και εξέλιξη της προσωπικότητάς τους,  να ανοίγουν διάπλατα τους ορίζοντές τους και να αποδέχονται την πνευματικότητα που κρύβουν μέσα τους, να γίνεται κάθε συνάντηση εφαλτήριο για κάτι παραπάνω, για προσωπική βελτίωση και συγκρότηση και ανάγκη για επίτευξη υψηλότερων στόχων, τόσο σε προσωπικό όσο και σε ομαδικό επίπεδο.

Ευχόμαστε από καρδιάς, Καλές Γιορτές σε όλους: ευλογημένα Χριστούγεννα, Χαρούμενη Πρωτοχρονιά, με υγεία, αγάπη, ευτυχία και καλή πρόοδο σε όλα τα παιδιά του κόσμου!!!

Το σχολείο μας, το 9ο Γυμνάσιο Τρικάλων, κατόπιν προσκλήσεως από την Ελληνική Εθνική Σχολή Βιέννης και την Association Εuropeenne des Enseignants (AEDE) σε συνεργασία με την Επιστημονική και Οργανωτική Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Μαθητικών Συνεδρίων, συμμετείχε στις εργασίες του 10ου Ευρωπαϊκού Μαθητικού Συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη, από 24 Νοεμβρίου έως 2 Δεκεμβρίου 2025, με θέμα «Από την Ευρώπη του παρελθόντος στην Ευρώπη του μέλλοντος μας»

Τα Ευρωπαϊκά Μαθητικά Συνέδρια οργανώνονται σε πόλεις της Ευρώπης με ισχυρή ιστορική ελληνική παρουσία. Βασίζονται σε μία εκπαιδευτική ιδέα εξωστρέφειας και συνεργασίας. Στόχος τους είναι η επικοινωνία των μαθητών, η γνωριμία με πολιτιστικά κέντρα της Ευρώπης, η κατανόηση της κουλτούρας άλλων λαών, η απόκτηση μιας κοσμοπολίτικης αντίληψης.

Η ομάδα του 9ου Γυμνασίου, αποτελούμενη από μαθητές της Β’ και Γ’ τάξεως, επέλεξε (μέσα από την ενδεικτική θεματολογία του συνεδρίου) να ασχοληθεί και να παρουσιάσει την εργασία της με θέμα «Η θέση της Ιεράς συμμαχίας στο Ελληνικό Ζήτημα». Οι μαθητές μας, εκπρόσωποι και ενεργά μέλη του σχολείου μας, εργάστηκαν με ομαδικό πνεύμα για τη σύνθεση της εργασίας, παρουσιάζοντας ένα θεατρικό δρώμενο με απόλυτη επιτυχία.

Η προετοιμασία μας για τη συμμετοχή στο συνέδριο υπήρξε απαιτητική και ιδιαίτερα απαιτητική σε πνευματικό και συναισθηματικό επίπεδο. Μελετήσαμε την ιστορική περίοδο με προσοχή, εμβαθύναμε στις πολιτικές και διπλωματικές συνθήκες της εποχής και κατανοήσαμε τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι Μεγάλες Δυνάμεις στην έκβαση της Ελληνικής Επανάστασης. Όταν ήρθε η στιγμή να παρουσιάσουμε το θεατρικό μας έργο, η αγωνία ήταν μεγάλη, αλλά ταυτόχρονα υπήρχε και έντονος ενθουσιασμός.

Η παρουσίασή μας υπήρξε συγκλονιστική. Με αυτοπεποίθηση, εκφραστικότητα και σεβασμό στα ιστορικά γεγονότα, αποδώσαμε με θεατρικό τρόπο τη δύσκολη και συχνά αμφιλεγόμενη στάση της Ιερής Συμμαχίας απέναντι στον αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία. Το κοινό — μαθητές και εκπαιδευτικοί— παρακολούθησε την παράστασή μας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συγκίνηση. Με την ολοκλήρωσή της, δεχθήκαμε θερμότατο και παρατεταμένο χειροκρότημα, γεγονός που μας γέμισε υπερηφάνεια, συγκίνηση και μεγάλη χαρά. Η αναγνώριση της προσπάθειάς μας και η θετική ανταπόκριση του κοινού αποτέλεσαν την κορυφαία στιγμή της εκπαιδευτικής μας μετακίνησης.

Η παρουσίαση της Συνεδριακής εργασίας έγινε στις 28/11/2025, ημέρα Παρασκευή, μέσα στη κατάμεστη αίθουσα του συνεδριακού κέντρου. Μαθητές και μαθήτριες γυμνασίου και λυκείου από όλα τα μέρη της Ελλάδος έκαναν αισθητή την παρουσία τους με τις εξαιρετικές και πρωτότυπες εργασίες τους.Οι μαθητές με τη συμμέτοχη τους στο 10ο Ευρωπαϊκό Μαθητικό Συνέδριο ενίσχυσαν με την παρουσία τους τον θεσμό αυτό. Μέσα από τα διαθεματικά, εκπαιδευτικά προγράμματα, οι στόχοι της συμμετοχής σε τέτοιου είδους δράσεις εκπληρώθηκαν πλήρως. Υπήρξε ισχυρή σύνδεση με την πολιτιστική κληρονομιά των δύο χωρών (Ελλάδας και Αυστρίας) και οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν ως ενεργοί και πιο συνειδητοποιημένοι πολίτες, εκείνους τους τόπους που είναι γεμάτοι ιστορία, που γέννησαν τη δυτική σκέψη και τον πολιτισμό. Η ομάδα των μαθητών μπόρεσε να συνεργαστεί, να αλληλεπιδράσει δημιουργικά και να παρουσιάσει εμπεριστατωμένα εργασίες υψηλού επιπέδου.

Το συνέδριο αυτό δεν ήταν μόνο μια ευκαιρία παρουσίασης, αλλά και ένας χώρος ανταλλαγής ιδεών, πολιτισμών και εμπειριών. Μας έδωσε τη δυνατότητα να αντιληφθούμε τη σημασία της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών και της συνεργασίας σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, ενώ παράλληλα ενίσχυσε την αγάπη μας για την ιστορία, τη θεατρική έκφραση και τον πολιτισμό.

Μετά το συνέδριο, είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στα πιο σημαντικά αξιοθέατα της Βιέννης. Επισκεφθήκαμε το φημισμένο παλάτι Σενμπρούν, την επιβλητική θερινή κατοικία των Αψβούργων, που εντυπωσίασε με τους απέραντους κήπους και τη μεγαλοπρέπειά του. Στη συνέχεια είδαμε το ιστορικό συγκρότημα του Χόφμπουργκ, το πρώην αυτοκρατορικό παλάτι, που σήμερα αποτελεί ένα σημαντικό πολιτισμικό κέντρο.

Θαυμάσαμε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, που μας εντυπωσίασε με τις συλλογές του, και το μοναδικής αισθητικής Μπελβεντέρε, που φιλοξενεί σπουδαία έργα τέχνης. Περάσαμε έξω από τη μεγαλοπρεπή Όπερα της Βιέννης, σύμβολο της μουσικής παράδοσης της πόλης, και περιηγηθήκαμε στον επιβλητικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου, ένα αριστούργημα γοτθικής αρχιτεκτονικής.

Η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα ήταν πανταχού παρούσα. Οι χριστουγεννιάτικες αγορές, ειδικά μπροστά στο εντυπωσιακό Δημαρχείο της Βιέννης, μας ταξίδεψαν σε έναν κόσμο παραμυθένιο. Τα λαμπιόνια, τα στολισμένα δέντρα, οι μυρωδιές από κανέλα και καραμέλα, καθώς και οι χαρούμενες μελωδίες, δημιούργησαν μια εικόνα μαγική και αξέχαστη. Γευτήκαμε ζεστή σοκολάτα, παραδοσιακά μπρέτσελ και άλλα τοπικά εδέσματα, απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή σε αυτό το μοναδικό περιβάλλον.

……

Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής μας μετακίνησης οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις ομορφιές του Βελιγραδίου και της Μπρατισλάβας.

Η άφιξή μας στο Βελιγράδι μας γέμισε ενθουσιασμό και ανυπομονησία, καθώς γνωρίζαμε πως θα περιηγηθούμε σε μνημεία που φέρουν τα ίχνη πολλών αιώνων ιστορίας. Περπατήσαμε στη διάσημη οδό Μιχαήλοβα, έναν από τους πιο εμπορικούς και ζωντανούς δρόμους της πόλης, όπου η σύγχρονη ζωή συνυπάρχει αρμονικά με την ιστορική αρχιτεκτονική. Τα κομψά κτίρια, τα καφέ και τα καταστήματα δημιούργησαν σε όλους μας την αίσθηση πως βρισκόμαστε στην καρδιά μιας ευρωπαϊκής μεγαλούπολης που σφύζει από ζωή.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την Πλατεία Δημοκρατίας, το κεντρικό σημείο αναφοράς του Βελιγραδίου, όπου δεσπόζει το Εθνικό Θέατρο της Σερβίας. Το εντυπωσιακό νεοκλασικό κτίσμα, με τη μεγαλοπρέπεια και την αρχιτεκτονική του αρτιότητα, μας ενέπνευσε δέος. Εκεί συνειδητοποιήσαμε τη σημασία της θεατρικής τέχνης στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας ενός λαού,γεγονός που συνδέεται άμεσα και με τη δική μας συμμετοχή στο ευρωπαϊκό μαθητικό συνέδριο.

Η περιήγησή μας κορυφώθηκε με την επίσκεψη στο επιβλητικό κάστρο Καλεμέγκνταν, το οποίο δεσπόζει σε στρατηγικό σημείο, στη συμβολή των ποταμών Δούναβη και Σάβα. Η θέα από εκεί ήταν μαγευτική. Σταθήκαμε σιωπηλοί κοιτάζοντας τον ορίζοντα και νιώσαμε ένα πλήθος συναισθημάτων: θαυμασμό, συγκίνηση, δέος αλλά και βαθύ σεβασμό για την ιστορία των λαών που πέρασαν από αυτό το σημείο. Το τοπίο αυτό αποτυπώθηκε ανεξίτηλα στη μνήμη και στην καρδιά μας.

Η τελευταία μας στάση ήταν η όμορφη Μπρατισλάβα, πρωτεύουσα της Σλοβακίας. Περιηγηθήκαμε στο ιστορικό της κέντρο, με τα γραφικά σοκάκια, τα πολύχρωμα κτίρια και τα επιβλητικά μνημεία. Το κάστρο της Μπρατισλάβας, που δεσπόζει πάνω από την πόλη, μας πρόσφερε μια υπέροχη θέα στον Δούναβη και στη γύρω περιοχή. Η σύντομη αλλά ουσιαστική αυτή επίσκεψη συμπλήρωσε ιδανικά το πνευματικό και πολιτισμικό μας ταξίδι.

Η αναχώρησή μας από το αεροδρόμιο της Μπρατισλάβας με προορισμό τη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια η επιστροφή μας οδικώς στα Τρίκαλα ήταν γεμάτη ανάμεικτα συναισθήματα. Από τη μία υπήρχε κούραση, από την άλλη όμως επικρατούσε ένα αίσθημα πληρότητας, χαράς και ευγνωμοσύνης για όλα όσα ζήσαμε.

Η εκπαιδευτική αυτή μετακίνηση δεν μας προσέφερε μόνο γνώσεις, αλλά και ανεκτίμητες εμπειρίες ζωής. Μας έφερε πιο κοντά στην ευρωπαϊκή ιστορία, ενίσχυσε τη μεταξύ μας συνεργασία και μας έδειξε πως όταν υπάρχει ομαδικό πνεύμα, αφοσίωση και αγάπη για τη γνώση, μπορούμε να πετύχουμε σπουδαία πράγματα. Το ταξίδι αυτό θα μείνει για πάντα χαραγμένο στην καρδιά και στο μυαλό μας ως ένα φωτεινό παράδειγμα του τι μπορεί να προσφέρει η παιδεία και ο πολιτισμός.

Η συμμετοχή του Γυμνασίου μας σε τέτοιας εμβέλειας συνέδρια αποδεικνύουν έμπρακτα πως τα ελληνικά σχολεία λειτουργούν ως κυψέλες πολιτισμού και διάδοσης των ελληνικών ιδεωδών και της πλούσιας παράδοσης μας. Σημαντικό ρόλο για την συμμετοχή του σχολείου μας στο 10ο Ευρωπαϊκό Μαθητικό Συνέδριο είχε η διευθύντρια κ. Αμαλία Ηλιάδη (Φιλόλογος- Ιστορικός) η οποία βρισκότανε στο πλευρό μας για να μας στηρίξει άοκνα και αδιάλειπτα. Η υλοποίηση και η οργάνωση της εκδρομής πραγματοποιήθηκε από τις καθηγήτριες μας κ. Τσουμπέκου Σοφία (Αγγλικής φιλολογίας) και κ. Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Μαθηματικός), οι οποίες με υπευθυνότητα και αρτιότητα διοργάνωσαν αυτή την εκπαιδευτική μας συμμετοχή και μετακίνηση.

Τους ευχαριστούμε ολόθερμα!!!!!

Οι συμμετέχοντες μαθητές:

Βράκα Σοφία
Καλαμπάκα Μαρία
Ντάφος Βασίλειος
Κατσιάβας Ιωάννης
Τσιάτσιου Κων/να
Κουτσιμπέλας Στέφανος
Καλαντζής Ρωμανός
Σαουλίδη Ευαγγελία
Σαουλίδης Θεόδωρος
Μπουρνάζου Χαρά
Μπαταβάνη Ελένη
Βράκα Νικολέτα
Παπακέμου Φρειδερίκη
Κουτσουρούμπας Αλέξανδρος
Διαμαντή Μυρτώ
Λαζαρίδου Βάσω

Ευχαριστήριες επιστολές γονέων προς το σχολείο

Καλησπέρα σας,
για ακόμη μία χρονιά η οικογένεια μας αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει και επίσημα το σχολείο και τις δύο συνοδούς καθηγήτριες, την κα. Τσουμπέκου και την κα. Αναγνωστοπούλου, της σχολικής εκδρομής που διεξήχθει στη Βιέννη  με σκοπό την συμμετοχή του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων στο φετινό Πανευρωπαϊκό μαθητικό Συνέδριο.
Οι θερμές ευχαριστίες μας είναι απόρροια του επαγγελματισμού και της συνολικής στάσης των δύο εκπαιδευτικών-συνοδών της εκδρομής. Συγχαρητήρια για την διάθεση αλλά και την ικανότητα σε κάθε επίπεδο διοργάνωσης και διεξαγωγής ενός απαιτητικού ταξιδιού και μίας επίσης σημαντικής παρουσίας του σχολείου στο Πανευρωπαϊκό συνέδριο.
Με εκτίμηση,
Τριανταφύλλου Ελένη ( Γονέας και Κηδεμόνας μαθήτριας Χαράς Μπουρνάζου- Γ1).

Όσο υπάρχουν εκπαιδευτικοί σαν εσάς, υπάρχει μεγάλη ελπίδα!  Τα λόγια είναι μικρά να περιγράψουμε την ευγνωμοσύνη για αυτά που έζησαν τα παιδιά μας μαζί σας!  Τους ανοίξατε τα μάτια σε έναν κόσμο που δεν ήξεραν ότι υπάρχει, τους ανοίξατε νέους ορίζοντες, σκέψεις και όνειρα, διευρύνατε το πνεύμα τους!  Συνεχίστε το υπέροχο έργο σας, τις υπέροχες δράσεις και ταξίδια! Εμείς θα στηρίζουμε όσο μπορούμε κ θα ταξιδεύουμε νοητά μαζί σας!  Καλές γιορτές ΥΠΕΡΟΧΕΣ Κυρίες μου!
Παρασκευή Παλάτου (Γονέας της μαθήτριας Λαζαρίδου Βασιλικής)

Ευχαριστούμε από καρδιάς τις κυρίες που συνόδευσαν τα παιδιά μας στην όμορφη αυτή εκδρομή!!! Ελπίζω να μη σας κούρασαν ιδιαίτερα….αυτά πάντως επέστρεψαν ενθουσιασμένα και χωρίς να τους πτοεί η κούραση….το δύσκολο τώρα είναι να επανέλθουν στην καθημερινότητα!!!! χαλάλι τους πάντως!!!…και πάλι σας ευχαριστούμε για όλα!!!!!!!!! να είστε καλά να συνοδεύσετε και τις επόμενες τάξεις….
Ελένη Σακαλιά (Γονέας των μαθητών Ευαγγελίας κ Θοδωρή Σαουλίδη)

Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος–ιστορικός, Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων

Mε την καθοδηγητική και υποστηρικτική  παρουσία  συνοδών καθηγητών που χαίρονται την εκδρομική εμπειρία με τους μαθητές τους, γι’ αυτό και επιλέγουν να την αποκτούν,  την κ. Ηλιάδη Αμαλία, φιλόλογο–ιστορικό και την κ. Τσουμπέκου Σοφία, Αγγλικής γλώσσας, οι μαθητές/τριες της  Β΄ Τάξης του 9^ου Γυμνασίου Τρικάλων,  την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2025, είχαν την ευκαιρία να  βιώσουν μια παλαιά χρονική περίοδο ακολουθώντας ιστορικές διαδρομές και περιπάτους στη Μονή Κορώνας,  στη Λίμνη Πλαστήρα και στον Μεσενικόλα Καρδίτσας. Μια εκπαιδευτική περιήγηση, λοιπόν, σε τοπόσημα του νομού Καρδίτσας. Το αντικείμενό μας ήταν η γνωριμία  με Μουσεία, φύση και ιστορικούς χώρους του νομού Καρδίτσας στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας και των εργαστηρίων δεξιοτήτων: Η  Βυζαντινή  και μεταβυζαντινή Ιστορία, Τέχνη και παράδοση, όπως αποτυπώνεται στα υλικά κατάλοιπα της περιοχής  και η καταγραφή και μελέτη τους από τους μαθητές/τριές μας της Β΄ Τάξης, με όλους τους δυνατούς τρόπους: λόγο, εικόνα, σύγχρονα οπτικοακουστικά-ψηφιακά και ηλεκτρονικά μέσα. Στο άλλοτε κεφαλοχώρι Μεσενικόλα με αμπελουργία ποιότητας ονομασίας προέλευσης και στη Λίμνη Πλαστήρα, όπου το οικοσύστημα, φύση, τεχνικά έργα, πολιτισμός μιλούν τη γλώσσα της ομορφιάς και της λειτουργικότητας.

Η Ιστορική μας διαδρομή άρχισε από την Μονή Κορώνας. Στην ανατολική πλευρά της λίμνης Πλαστήρα σε απόσταση 22 περίπου χιλιομέτρων από το ομώνυμο φράγμα, και σε υψόμετρο 800 μ. περίπου, στέκει αιώνες τώρα, το Μοναστήρι της Παναγιάς της Κορώνας. Το μοναστήρι πήρε την ονομασία του από την τοποθεσία που βρίσκεται, σαν Κορώνα δηλαδή, στέφει τον εύφορο κάμπο της Θεσσαλικής γης.

Η Παναγία Κορώνας είναι ἡ πολιούχος της Μονής. Βρέθηκε το 12ο αιώνα. Απεικονίζεται ἡ Παναγία να κρατάει τον Κύριο, ἡ Εικόνα καλύπτεται από ασημένια επένδυση λαϊκής τέχνης και είναι ενθρονισμένη σε περίτεχνο ξυλόγλυπτο θρόνο, ίδιας τεχνοτροπίας με το τέμπλο. Παλαιά ονομαζόταν Μονή της Κρυεράς Πηγής.

Η Μονή χτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου ειδωλολατρικού ναού, από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνό Β, στις αρχές του 12ου αιώνα (1123 μ.Χ.), και αφιερώθηκε στη γέννηση της Παναγίας, όταν βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Κορώνης, στον τόπο που σήμερα υπάρχει το παρεκκλήσι της Παναγίας των Αγγέλων. Άγνωστο για ποιους λόγους, ίσως λόγω βαρβαρικών επιδρομών, το Μοναστήρι έπεσε σε παρακμή και καταστράφηκε. Σήμερα σώζεται ένα κιονόκρανο και μερικοί σπόνδυλοι από κολώνα του αρχαίου ναού και μερικά κομμάτια μάρμαρο με γλυπτές διακοσμήσεις, απομεινάρια του Μοναστηριού της Βυζαντινής περιόδου.

Στις αρχές του 16ου αιώνα, το Μοναστήρι ξανακτίζεται από τον Παναγιώτη Κωσκουλά, τον κτήτορα πολλών Μοναστηριών της περιοχής. Σήμερα, από το Μοναστήρι του 16ου αιώνα, υπάρχει το καθολικό, το οποίο είναι αφιερωμένο στο Γενέθλιον της Θεοτόκου, ανήκει στον αθωνικό τύπο και διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας στην Μονή λειτούργησε Σχολή του Γένους στην οποία δίδαξαν προσωπικότητες της εποχής, όπως ὁ Αναστάσιος Γόρδιος. Στην Ιερά Μονή, στα μέσα περίπου του 16ου αιώνα, έρχεται  να μονάσει ο Άγιος Σεραφείμ, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου, ο οποίος υπέστη φρικτά βασανιστήρια και βρήκε μαρτυρικό θάνατο από τους Τούρκους, στις 4 Δεκεμβρίου του 1601, στην έδρα της επισκοπής του στο Φανάρι Καρδίτσας. Η τύχη του σώματος του είναι άγνωστη, η Αγία Κάρα του όμως φυλάσσεται στην Μονή Κορώνης, της οποίας παραμένει προστάτης και πολιούχος.

Όμως οι εθνικές περιπέτειες των νεωτέρων χρόνων δεν άφησαν απείραχτο το Μοναστήρι. Στην περίοδο της Γερμανικής Κατοχής είναι κέντρο εθνικής αντίστασης, για αυτό και οι Ναζί την παραμονή της εορτής του Αγίου Σεραφείμ (3/12/1943), το παραδίδουν στις φλόγες.

Στις 6/12, κάτοικοι του Μεσενικόλα πάνε στο Μοναστήρι και στο κέντρο του Καθολικού βρίσκουν βιβλία και στασίδια κάρβουνο. Ανάμεσά τους την Εικόνα της Παναγίας της Παμμακάριστου, την οποία είχαν ρίξει στη φωτιά. Αυτή στέκει απείρακτη από τις φλόγες, με μόνη μαρτυρία το φουσκάλιασμα του χρυσού του φόντου. Απείρακτο και το ξυλόγλυπτο τέμπλο και τα ξυλόγλυπτα προσκυνητάρια. Το Καθολικό, ο κεντρικός δηλαδή ναός της Μονής, είναι αφιερωμένος στο Γενέθλιον της Θεοτόκου, είναι τρίκογχος και αγιογραφήθηκε τον 16ο αιώνα με έξοδα του τοπικού προύχοντα Ανδρέα Μπούνου από  κάποιο μοναχό ονομαζόμενο «άζευκτο» Δανιήλ. Αρχιτεκτονικά ανήκει στον τετρακιόνιο αθωνικό τύπο και διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Στην δυτική πλευρά του κυρίως Ναού, εικονίζεται ὁ Ανδρέας Μπούνος νὰ προσφέρει τον Ναό στην ένθρονη Θεοτόκο. Ο αγιογράφος του Καθολικού μοναχός Δανιήλ, ακολουθεί την Κρητική Σχολή, και δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στα πρόσωπα και στην πτυχολογία των ενδυμάτων. Όλος ο χώρος είναι αγιογραφημένος από τον τρούλο μέχρι το δάπεδο και μεταξύ των αγιογραφιών που διακρίνονται για την πρωτοτυπία τους είναι ὁ ενταφιασμός της Θεοτόκου (πάνω από τον κίονα του κυρίως Ναού) και ἡ απεικόνιση φορητής Εικόνας με τίτλο “Ἡ Επίσκεψις” που εικονίζει την Θεοτόκο να κάθεται κάτω οκλαδόν και να παίζει με τον Χριστό, στην λιτή, και τοιχογραφία της Σφαγής των Νηπίων, τοιχογραφία με έντονη κίνηση και υπερβάλλον δραματικά στοιχείο. Οι εικόνες των Οικουμενικών Συνόδων, και τα στηθάρια Ιεραρχών στο διακονικό, δίνουν την σφραγίδα του καλλιτέχνη. Επίσης ἡ εικόνα του κτήτορα είναι ιδιαιτέρως άξια λόγου, γιατὶ μας δίνει πολλά ενδυματολογικά στοιχεία της εποχής.Το έργο ολοκληρώθηκε στα 1587, όπως αναφέρεται στην σχετική επιγραφή του κυρίως Ναού, που βρίσκεται κάτω από την απεικόνιση του κτήτορα. Στη βορεινή πλευρά της Λιτής, είναι προσκολλημένο Παρεκκλήσι του 1739 προς τιμήν του Τιμίου Προδρόμου. Το τέμπλο είναι έργο των αρχών του 1700 και έχει φιλοτεχνηθεί από λαϊκούς ξυλογλύπτες, με πιθανή καταγωγή από την Ήπειρο. Θεωρείται από τα καλύτερα του Θεσσαλικού χώρου. Στη Μονή υπάρχουν φορητές Εικόνες βυζαντινής και λαϊκής τεχνοτροπίας, ασημένια δισκοπότηρα και Ευαγγέλια, χειρόγραφα, παλιά έντυπα και βιβλία που, πραγματικά,  μας εντυπωσίασαν.

Συνεχίσαμε την διαδρομή μας με  θαυμάσια θέα στη Λίμνη Πλαστήρα που σχηματίστηκε το 1959 με την ολοκλήρωση του φράγματος στο νότιο άκρο της επί της αρχής του ποταμού Ταυρωπού ή Μέγδοβα, η ιδέα δε για την κατασκευή της αποδόθηκε στον στρατιωτικό και πολιτικό Νικόλαο Πλαστήρα, όταν το 1935 που επισκέφθηκε την γενέτειρά του, και είχαν σημειωθεί καταστροφικές πλημμύρες στη περιοχή και την Μακεδονία από συνεχείς βροχοπτώσεις, βλέποντας τον χώρο φέρεται να είπε πως “εδώ μια μέρα θα γίνει λίμνη“, απ’ όπου και το πιο γνωστό της όνομα. Η χρηματοδότησή της έγινε από χρήματα που χρωστούσε η Ιταλία στην Ελλάδα (πολεμικές επανορθώσεις) και την κατασκευή ανέλαβε γαλλική εταιρεία. Τα τελευταία χρόνια η λίμνη έχει αξιοποιηθεί και τουριστικά, με αρκετές δραστηριότητες πάνω και γύρω από τη λίμνη.

Τέλος,ο Μεσενικόλας, παλαιό κεφαλοχώρι με αναφορές από τη Μεσαιωνική και Βυζαντινή εποχή, μας ενθουσίασε με την γραφικότητά του. Σήμερα, στο χωριό ζουν και εργάζονται  αμπελουργοί και οινοποιοί, έχουν κατασκευαστεί μάλιστα τελευταία  σύγχρονα οινοποιεία, ενώ σταφύλια του χωριού οινοποιούνται και από το οινοποιείο της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών της Καρδίτσας. Το Μουσείο του Κρασιού και του Αμπελιού (Οίκος Οίνου και Αμπέλου), που κατασκευάστηκε από τον Δήμο Πλαστήρα, στο χωριό, είναι μια  προσπάθεια για την ανάπτυξη του οινοτουρισμού στην περιοχή της λίμνης Πλαστήρα και την προβολή των κρασιών και του χωριού γενικότερα. Θεματικό μουσείο με ιδιαίτερη συλλογή που έχει μαζευτεί με πολύ κόπο.

Συμπερασματικά, οι μαθητές/τριες  που  είχαν το ενδιαφέρον και τη δημιουργική ανησυχία μπόρεσαν να συνδέσουν τη θεωρία των μαθημάτων στην τάξη με τη βιωματική εμπειρία του πολιτιστικού ταξιδιού. Η εκπαιδευτική αυτή επίσκεψη ήταν η καλύτερη επιλογή, σ’ ένα ταξίδι  συσσωρευμένης γνώσης και ευκαιρία κοινωνικής συναναστροφής  με τους μαθητές μας, οι οποίοι σε όλη τη διάρκεια της εκδρομής μας υπήρξαν άκρως συνεργάσιμοι και συνεπείς στα δικαιώματα όπως και στις υποχρεώσεις τους.

Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος–ιστορικός, Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων

9^ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ: Η εκδρομή μας στη Λίμνη Πλαστήρα (μαθητική πένα!)

Mε την καθοδήγηση και υποστήριξη των καθηγητριών μας  κ. Ηλιάδη Αμαλίας, φιλολόγου–ιστορικού και  κ. Τσουμπέκου Σοφίας,Αγγλικής Γλώσσας, εμείς οι μαθητές/τριες της  Β΄ Τάξης του 9^ου Γυμνασίου Τρικάλων,  την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2025, είχαμε την ευκαιρία να  ακολουθήσουμε ιστορικές διαδρομές και περιπάτους στη Μονή Κορώνας,  στη Λίμνη Πλαστήρα και στον Μεσενικόλα Καρδίτσας. Μια εκπαιδευτική περιήγηση, λοιπόν, σε τοπόσημα του νομού Καρδίτσας. Το αντικείμενό μας ήταν η γνωριμία  με Μουσεία, φύση και ιστορικούς χώρους του νομού Καρδίτσας στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας και των εργαστηρίων δεξιοτήτων.

  Στην εκδρομή μας επισκεφτήκαμε ποικίλα μέρη. Ο πρώτος μας προορισμός ήταν η Ιερά Μονή Κορώνης. Το παραμυθένιο τοπίο σου έκοβε την ανάσα . Η πανοραμική θέα της εκκλησίας  δίνει όντως την ψευδαίσθηση ότι στέκεται σαν κορώνα στο βουνό. Το εσωτερικό της ήταν γεμάτο με αγιογραφίες όπως και τα λείψανα του Άγιου Σεραφείμ τα οποία μπορούσες να προσκυνήσεις . Οι πέντε μοναχοί ήταν ευγενέστατοι  και πρόθυμοι να μας αφηγηθούν την ενδιαφέρουσα ιστορία της Μονής.   

  Αμέσως μετά επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και κατευθυνθήκαμε  στο χωριό του Μεσενικόλα. Το χωριό έχει μια μεγάλη πλατεία , την οποία στολίζει η τοπική εκκλησία. Το όνομα του χωριού προέρχεται από έναν Γάλλο άρχοντα ονόματι Νικόλαο (Monsieur Nicola) που εγκαταστάθηκε στην περιοχή. Ο Μεσενικόλας  είναι φημισμένος  για την αμπελουργία και  τις γνωστές ποικιλίες κρασιού. Ήταν ένα όμορφο χωριό με συγκλονιστική θέα.

  Ο τελευταίος μας προορισμός ήταν η λίμνη Πλαστήρα ,η πιο σημαντική τεχνητή λίμνη της περιοχής διότι προσφέρει νερό , ηλεκτρικό ρεύμα και χρησιμοποιείται για άρδευση. Τα γαλαζοπράσινα νερά της σε συνδυασμό με την όμορφη φύση και τα φθινοπωρινά χρώματα δημιουργούν μια γραφική εικόνα. Η γαλήνια ατμόσφαιρα είναι ιδανική για έναν περίπατο και αν θέλεις ένα διάλειμμα για φαγητό, το κοντινό εστιατόριο είναι η ιδανική λύση.

  Περάσαμε υπέροχα ,ήταν μια φανταστική εμπειρία και σίγουρα αποκτήσαμε σημαντικές και χρήσιμες γνώσεις.

 Νταλούκα Βέρα , Τεντολούρη Εύα , Γούναρη Αφροδίτη, μαθήτριες τμήματος Β2 του 9^ου Γυμνασίου Τρικάλων

Ο νομός Μαγνησίας εμπεριέχει πλήθος ιστορικών και αρχαιολογικών θέσεων  που η γνωριμία μαζί τους μεγαλώνει την ιστορική αυτοσυνειδησία των μαθητών/τριών .

Έτσι , με την ενθαρρυντική παρουσία  συνοδών καθηγητών που χαίρονται την εκδρομική εμπειρία με τους μαθητές τους, γι’ αυτό και επιλέγουν να την αποκτούν,  την κ. Ηλιάδη Αμαλία, φιλόλογο-ιστορικό, Δ/ντρια του σχολείου και την κ. Τριμίντζιου Αναστασία , Μουσικό,  οι μαθητές/τριές μας, της Α’ Τάξης, την Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2025, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν βιωματικά μια χρονική περίοδο που ξεκινά από την αρχαία εποχή και φθάνει ίσαμε το σήμερα.

Με  σύμμαχο ένα ηλιόλουστο, φθινοπωρινό τοπίο,  ξεκινήσαμε την πολιτιστική μας περιήγηση στη Μαγνησία από το μοναδικό Πήλιο. Ανηφορίσαμε  στο μαγευτικό  βουνό των Κενταύρων, έχοντας για προορισμό μας τη Μακρινίτσα,  που δικαιολογημένα έχει χαρακτηριστεί ως «το μπαλκόνι του Πηλίου». Ενδιαμέσως αντικρίσαμε την Πορταριά, ονομαστό κεφαλοχώρι, χτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του Πηλίου  με θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον. Το έντονο παραδοσιακό χρώμα – πετρόχτιστα αρχοντικά, σπίτια εξαίρετης πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, γραφικά καλντερίμια, βρύσες με τρεχούμενα νερά, μονοπάτια – και η υπέροχη θέα στη Μακρινίτσα, το Βόλο και τον Παγασητικό κόλπο μαγεύουν τους επισκέπτες. H Πορταριά γνώρισε μεγάλη ακμή το 18ο και το 19ο αι. χάρη στη βιοτεχνική (υφαντική και βυρσοδεψία) και εμπορική δραστηριότητα των κατοίκων της.

Η Μακρινίτσα είναι αναμφισβήτητα το ιστορικότερο και πιο εντυπωσιακό από τα χωριά του Πηλίου, που διατηρεί μέχρι σήμερα σχεδόν αναλλοίωτη την παραδοσιακή του φυσιογνωμία. Άρχισε να αναπτύσσεται  στην περίοδο της τουρκοκρατίας κι έφτασε στο απόγειο της ακμής της τον 18ο και 19ο αιώνα. Τα μεγάλα αρχοντικά που σώζονται μέχρι σήμερα μαρτυρούν το υψηλό κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο των κατοίκων της.

Καθώς ανηφορίζαμε από τον στενό ασφαλτόδρομο, η θέα που ξετυλιγόταν μπροστά μας ήταν μαγευτική! Απότομα βράχια στα δεξιά μας  κι αριστερά μας γκρεμοί και μια απλωσιά που το μάτι δυσκολεύεται να συλλάβει στην ολότητά της: Καταπράσινες πλαγιές στο πρώτο πλάνο, στο κέντρο απλωμένη, από το ένα άκρο στο άλλο, η πόλη των Αργοναυτών με το λιμάνι της, στο βάθος οι δαντελωτές ακτές και τα ήρεμα νερά του Παγασητικού… Γεωμετρικά τοποθετημένα, σε αμφιθεατρική πανοραμική διάταξη!  Τα κιτρινοκόκκινα, καφετιά χρώματα του Φθινοπώρου ανέβαιναν μαζί μας, σε τμήματα, τυλίγοντας στο όνειρο τις νεροσυρμές, τους βράχους και τα θαυμάσια πηλιορείτικα αρχοντικά. Ξαποστάσαμε στην ειδυλλιακή πλατεία της Μακρινίτσας  με φόντο τη θαυμάσια λιθανάγλυφη μαρμάρινη κρήνη.

Στη Μακρινίτσα, περισσότερο ίσως από κάθε άλλο πηλιορείτικο οικισμό, συνειδητοποιεί κανείς πόσα δώρα χαρίζει η φύση στον άνθρωπο, όταν εκείνος σέβεται τους κανόνες αρμονικής συνύπαρξης μαζί της. Χτισμένη στις δυτικές πλαγιές του Πηλίου βόρεια του Βόλου, είναι από τα τουριστικότερα ορεινά χωριά της Ελλάδας και φημίζεται για το παραδοσιακό της χρώμα, την ιδιαίτερη πηλιορείτικη αρχιτεκτονική της και για την εξαιρετική θέα που διαθέτει προς τον Βόλο και τον Παγασητικό κόλπο.

Λίγο μετά την πρώτη άλωση της Πόλης στο διάστημα μεταξύ των ετών 1204 και 1215, ο τοπάρχης και πλούσιος γαιοκτήμονας Κωνσταντίνος Μαλιασηνός ίδρυσε στο Πήλιο τη μονή της Θεοτόκου Οξείας Επισκέψεως ή Μακρινιτίσσης. Γύρω από αυτήν οργανώθηκε παράλληλα ένας μικρός αρχικά οικισμός ο οποίος από την γειτονική μονή πήρε το όνομα Μακρινίτσα. Η μονή που ίδρυσε ο Μαλιασηνός περιέπεσε στην αφάνεια το 17ο αιώνα και τελικά κατέρρευσε. Πάντως, το οικοδομικό υλικό αλλά και γλυπτά του εν λόγω κτιρίου επαναχρησιμοποιήθηκαν στην οικοδόμηση της εκκλησίας της Παναγίας (1767), που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο οικισμός αναπτύχθηκε ραγδαία κατά τον 18ο αιώνα χάρη στο εμπόριο και στην βυρσοδεψία και στις αρχές του 19ου αιώνα είχε γίνει η ισχυρότερη και πολυπληθέστερη κωμόπολη της περιοχής. Μάλιστα, όπως και οι υπόλοιποι οικισμοί του Πηλίου είχε λάβει ιδιαίτερα προνόμια από τους Οθωμανούς. Αδιάψευστοι μάρτυρες της άνθησης της Μακρινίτσας αποτελούν μεταξύ άλλων τα υπέροχα αρχοντικά της, που οικοδομήθηκαν ως επί το πλείστον μεταξύ των ετών 1750 και 1830. Μεταπολεμικά άρχισε η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Κοκκινόχωμα, βράχια, πλατάνια, πευκότοποι και ελαιώνες, θάλασσα και βουνά των θεών…H Αρχιτεκτονική της περιοχής του Πηλίου και το παραδοσιακό σπίτι κατά τις περιηγήσεις μας στη Μακρινίτσα παρατηρήσαμε πως έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: τα σπίτια του Πηλίου χαρακτηρίζονται για τις πέτρινες στέγες τους και για την πλούσια ζωγραφική και ξυλογλυπτική διακόσμηση στον πάνω όροφο των κτιρίων. Τα σπίτια είναι διώροφα ή τριώροφα με χοντρούς πέτρινους τοίχους. Ο κάτω όροφος έχει λίγα ανοίγματα ενώ ο πάνω έχει πολλά παράθυρα και συχνά προεξέχει λίγο σε σχέση με τον κάτω όροφο. Τα σπίτια χαρακτηρίζονται επίσης από τις διακοσμημένες οροφές και τις ξυλόγλυπτες πόρτες και παραθυρόφυλλα.

Στη συνέχεια, η εκπαιδευτική μας επίσκεψη και ξενάγηση στο Κέντρο Τέχνης-Δημοτική Πινακοθήκη «Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο» που υπάγεται στη Δ/νση Πολιτισμού του  Δήμου Βόλου μας συνάρπασε γιατί μας μύησε στον κόσμο της τέχνης της Προσωπογραφίας, με ένα εικαστικό πανόραμα των τάσεων και των τεχνοτροπιών στην προσωπογραφία από τον 17^ο ως τον 21^ο αιώνα. Οφείλει την ονομασία του στον σπουδαίο Ιταλό ζωγράφο, που γεννήθηκε στον Βόλο το 1888. Φιλοξενεί περιοδικές, ατομικές και ομαδικές εκθέσεις καθώς και το «Μουσείο Αλ.Κ. Δάμτσα» που περιλαμβάνει τη δωρεά του συλλέκτη Αλ. Δάμτσα στο Δήμο Βόλου, αποτελούμενη από 350 έργα καλλιτεχνών .Τα παραπάνω έργα κατανέμονται σε προσωπογραφίες, γκραβούρες, χάρτες και ντοκουμέντα για την περιοχή, σε έργα γνωστών Ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών και σε έργα Βολιωτών, Μαγνησιωτών και Θεσσαλών καλλιτεχνών.

Η αρχαιολογική και ιστορική μας παιδεία εμπλουτίστηκε στην επόμενη ιστορική-πολιτιστική μας περιήγηση στο  νεοκλασικό κτήριο του Αθανασάκειου Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου που κτίστηκε το 1909 και στεγάζει ένα από τα παλαιότερα Μουσεία της χώρας. Στις αίθουσές του θαυμάσαμε ευρήματα από όλη τη Θεσσαλία τα οποία καλύπτουν το χρονολογικό φάσμα από τη νεολιθική εποχή και τους νεολιθικούς οικισμούς στο Σέσκλο και το Διμήνι, έως τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια, που ξεχωρίζουν για τις εκφραστικές, σχεδόν συγκινητικές επιτύμβιες στήλες τους, με υπέροχη αρχαία ζωγραφική, τόσο δυσεύρετη και σπάνια.
Η άφιξή μας  στην πόλη του Βόλου και η παραμονή μας σ’ αυτήν  για φαγητό, βόλτα στην υπέροχη παραλία, στην αγορά και στα παρκάκια, μας έδειξε ότι το αστικό περιβάλλον του, αν και  πολύ διαφορετικό από αυτό των παραδοσιακών οικισμών του Πηλίου, είναι εξίσου όμορφο και «απελευθερωτικό»  στην αίσθηση που σου αφήνει, όταν το απολαμβάνεις  χωρίς την πίεση του χρόνου στην καθημερινότητα. Τα εναπομείναντα, όμορφα νεοκλασικά κτίρια που παρατηρήσαμε φανέρωναν πως σε παλιότερες εποχές η βιοτεχνική και γεωργική παράδοση του Πηλίου, το λιμάνι του Βόλου καθώς και τα παροικιακά κεφάλαια που εισέρρευσαν στην περιοχή ήταν μερικοί από τους παράγοντες που ευνόησαν την οικονομική εξέλιξη της πόλης με κύριες κατευθύνσεις το εμπόριο και την βιομηχανία.

Μεταπολεμικά ο Βόλος εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα πολεοδομικά συγκροτήματα της Ελλάδας, από οικονομική και δημογραφική άποψη. Δύο σεισμοί, στις 19 Απριλίου και στις 21 Απριλίου 1955, κατέστρεψαν σχεδόν το ένα τέταρτο των κτισμάτων του και η πόλη άλλαξε φυσιογνωμία. Ορισμένα από τα νεοκλασικά κτίρια του προπολεμικού Βόλου χάθηκαν για πάντα και στην θέση τους εμφανίστηκαν τα μικρά μετασεισμικά σπίτια. Αυτές οι όμορφες μετασεισμικές μονοκατοικίες αντικαταστάθηκαν στην εποχή της αντιπαροχής (1970–2000) από πολυκατοικίες.

Συμπερασματικά, οι μαθητές/τριες  που  είχαν το ενδιαφέρον και τη δημιουργική ανησυχία μπόρεσαν να συνδέσουν τη θεωρία των μαθημάτων στην τάξη με τη βιωματική εμπειρία του πολιτιστικού ταξιδιού. Η εκπαιδευτική αυτή επίσκεψη ήταν η καλύτερη βιωματική εμπειρία στο ταξίδι  της συσσωρευμένης γνώσης  και ευκαιρία κοινωνικής συναναστροφής  με τους μαθητές μας, οι οποίοι σε όλη τη διάρκεια της εκδρομής μας υπήρξαν άκρως συνεργάσιμοι και συνεπείς στα δικαιώματα όπως και στις υποχρεώσεις τους.

Γράφει η Αμαλία Κ. Ηλιάδη, Φιλόλογος–Ιστορικός, Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων

Η Β’ Τάξη του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων, πραγματοποίησε ημερήσια εκπαιδευτική επίσκεψη  στα Γιάννενα την 17η- 10- 2025, ημέρα Παρασκευή  με συνοδούς καθηγήτριες τις: κ. Ηλιάδη Αμαλία, φιλόλογο-ιστορικό, Δ/ντρια και αρχηγό της εκδρομής, κ. Τριμίντζιου Αναστασία, Μουσικό  και κ. Καμπλιώνη Αρετή , φιλόλογο. Το άτυπο/εναλλακτικό μάθημα της Ιστορίας με το οποίο συνδέθηκε, επιστημονικά και παιδαγωγικά, η εκπαιδευτική μας περιήγηση στα Γιάννενα είχε σχέση με τα Μουσεία, τη φύση και τον πολιτισμό της περιοχής τους. Αποτέλεσε γνωριμία με την Ιστορία των Ιωαννίνων, μέσα από Μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, αξιοθέατα, για την Β΄ Τάξη του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων: Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων, Ακρόπολη Ίτς -Καλέ και Κάστρο Ιωαννίνων, ερείπια Σεραγιού Αλή-πασά, Βυζαντινό Μουσείο, Θησαυροφυλάκιο, Οθωμανικά τεμένη και κενοτάφιο Αλή-Πασά, Παλιά Μαγειρεία και Πυριτιδαποθήκη, Μουσείο  Αργυροτεχνίας στους προμαχώνες, Ιστορικό Κέντρο, αρχαία,  βυζαντινά, οθωμανικά και νεότερα τοπόσημα-πολύτιμα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς.

Αναχωρήσαμε την  Παρασκευή, 17-10- 2025  για την πόλη των Ιωαννίνων. Η  άφιξή και η παραμονή μας στα Γιάννενα περιλάμβανε περιήγηση στο Κάστρο, περιήγηση και ξενάγηση στο Βυζαντινό Μουσείο Ιωαννίνων, στο μουσείο Αργυροτεχνίας, φωτογράφιση της παλιάς πόλης, των ιστορικών της κτιρίων και της παραλιμνίου περιοχής,  κοσμημάτων τέχνης και πολιτισμού!

Η ζωντανή καστροπολιτεία έμοιαζε  με σκηνικό από άλλη εποχή, παραδοσιακά κτίρια και αναπάντεχες χρωματιστές πινελιές, ιδιαίτερα καφέ αλλά και σημαντικά μουσεία. Έξω από τα τείχη, περπατήσαμε στον παραλίμνιο δρόμο, απολαμβάνοντας τα καραβάκια που γλιστρούσαν αθόρυβα στα νερά.. Περιηγούμενοι στους ιστορικούς λόφους των Ιωαννίνων και στο κάστρο του Ιτς Καλέ που περιέχει το Φετιχιέ Τζαμί, τον τάφο του Αλή Πασά και το Βυζαντινό Μουσείο  όπως και την αίθουσα έκθεσης Αργυροχρυσοχοΐας, θυμηθήκαμε τους στίχους του Μιχάλη Γκανά για τα Γυάλινα Γιάννινα και τα Μαλαματένια…πότε βροχερά, πότε ηλιόλουστα, αλλά πάντοτε γραφικά, ρομαντικά, πανέμορφα.

Το Βυζαντινό Μουσείο που θαυμάσαμε για την επιβλητική, παραδοσιακή αρχιτεκτονική του, εξωτερική και εσωτερική δομή, στεγάζεται σε κτίριο που ανοικοδομήθηκε στα ερείπια του σεραγιού του Αλή -Πασά και καταστράφηκε ολοκληρωτικά αργότερα από πυρκαγιά. Το Μουσείο εγκαινιάστηκε το 1995 με σκοπό να διαφυλάξει τα ευρήματα της ευρύτερης περιοχής της Ηπείρου, που χρονολογικά καλύπτουν την παλαιοχριστιανική, βυζαντινή και μεταβυζαντινή περίοδο. Επίσης, εκτός από την έκθεση των συλλογών του, αποτελεί και πολιτιστικό κέντρο, αφού φιλοξενεί μουσικές και θεατρικές εκδηλώσεις, περιοδικές εκθέσεις. Στις συλλογές του περιλαμβάνονται παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά γλυπτά, ευρήματα από την Άρτα, κεραμικά, βιβλία, χριστιανικές εικόνες και αξιόλογη συλλογή αργυροχρυσοχοΐας.

Θαυμάσαμε επίσης μέσα στην φθινοπωρινή φύση τον ερειπιώνα του κάστρου, απολαμβάνοντας τα γοητευτικά αισθητικά του χαρακτηριστικά. Και καταλήγοντας στην παλιά αγορά και στο εμπορικό κέντρο όπου  συνυπήρχαν, για πολλά χρόνια, οι τρεις θρησκευτικές εθνότητες της πόλης, Χριστιανοί, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι πήραμε αρχιτεκτονικά και πολιτιστικά μαθήματα βιωμένης αυτοκρατορικής πολυπολιτισμικότητας.

Στο  ιστορικό κέντρο που εκτείνεται περιμετρικά του κάστρου και διεκδικεί έντονα τη θέση του στην καθημερινότητα της πόλης, με νέα αγαπημένα σημεία να ξεφυτρώνουν σε στοές και διατηρητέα κτίρια, ανηφορίσαμε την «ασημένια» οδό Αβέρωφ προς το σύγχρονο κέντρο και περνώντας το Ρολόι στην κεντρική πλατεία, καταλήξαμε σε παραδοσιακές ταβέρνες,  μοντέρνα εστιατόρια και, βέβαια, τα πολυάριθμα τσιπουράδικα που συνθέτουν το γευστικό τοπίο της πόλης.  Δοκιμάσαμε παραδοσιακές ηπειρώτικες πίτες και γιαννιώτικο μπακλαβά στα καφέ-ζαχαροπλαστεία της πόλης και ενωθήκαμε με τον φοιτητόκοσμο, που χαρίζει στην πόλη το νεανικό της παλμό.

Τα Γιάννενα μας άφησαν την αίσθηση μιας μικρογραφίας επαρχιώτικης Οθωμανικής Κωνσταντινούπολης της ακμάζουσας Ηπείρου και μας έπεισαν, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, για τις ποικίλες όψεις της Ιστορίας της περιοχής.

Η απογευματινή βόλτα στην κεντρική περιοχή της λίμνης και το καταλάγιασμα της έντασης και  του δημιουργικού ξαφνιάσματος από την εξάσκηση της παρατηρητικότητάς μας στη λήψη φωτογραφιών ποικίλων οπτικών γωνιών και εκφάνσεων τοπίων, αστικών και φυσικών, αναχωρήσαμε γεμάτοι θεσπέσιες εικόνες για τα Τρίκαλα, αφού όλοι οι στόχοι, όλες οι τοποθεσίες της εκπαιδευτικής μας εκδρομής «ενσαρκώθηκαν» με αντίστοιχες στάσεις και περιηγήσεις, οι οποίες λειτούργησαν ως μέσα μάθησης από το διαδίκτυο που τις πρωτοσυναντήσαμε, στη βιωμένη ταξιδιωτική εμπειρία. Γιατί οι εκπαιδευτικές  εκδρομές ως ευκαιρίες αξιοποίησης  των  άτυπων  σχολικών  πρακτικών  στο  πλαίσιο  του  πολιτισμικού, γλωσσικού  και ψηφιακού γραμματισμού μπορούν να προσφέρουν «νοστιμιά» και μια άλλου είδους κοινωνικότητα στη σχολική καθημερινότητα.

9ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΡΙΚΑΛΑΩΝ: Μαθητική πένα, Κείμενο εντυπώσεων εκπαιδευτικής 
εκδρομής:

“Την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου πήγαμε ημερήσια εκδρομή με το σχολείο στα 
Γιάννενα. Ο καιρός δεν ήταν και τόσο καλός διότι από το πρωί έβρεχε, 
κάτι πολύ συνηθισμένο για την πόλη των Ιωαννίνων. Παρ’ όλα αυτά 
περάσαμε πολύ ωραία. Μόλις φτάσαμε, αρχίσαμε να πηγαίνουμε στα 
μουσεία. Συνολικά πήγαμε σε επτά μουσεία! Μου άρεσε πολύ το 
Αρχαιολογικό Μουσείο, που βρίσκεται στον λόφο Λιθαρίτσια, στο κέντρο 
της πόλης. Μέσα στις 7 αίθουσες του και τον κεντρικό διάδρομό του 
ξετυλίγεται η ιστορία και ο πολιτισμός της Ηπείρου με τις 
ιδιαιτερότητες του από τους κυνηγούς της εποχής του παγετώνα πριν από 
τουλάχιστον 200.000 χρόνια έως τη δύση της ρωμαιοκρατίας από τον 3-4 
αιώνα, της σύγχρονης εποχής αλλά και το Βυζαντινό που περιέχει 
συλλογές παλαιοχριστιανικών και βυζαντινών γλυπτών, ευρήματα ανασκαφών 
από την Άρτα, αγγεία, χειρόγραφα κι πρώιμες εκδόσεις έντυπων βιβλίων, 
μεταβυζαντινές εικόνες, ασημένια αντικείμενα, εικόνες και πράγματα από 
παλιές εκκλησίες.
  Επισκεφθήκαμε και το κάστρο των Ιωαννίνων, με τη μακραίωνη ιστορία 
και τα σημαντικά μνημεία του. Πρόκειται για το παλιότερο βυζαντινό 
κάστρο που κατοικείται αδιάκοπτα μέχρι σήμερα στην Ελλάδα. Ουσιαστικά 
είναι μια πόλη μέσα στην πόλη, ένας λαβύρινθος από δρομάκια όπου θα 
βρεις κτίρια και μουσεία και φυσικά καφέ ,παραδοσιακές ταβέρνες, 
μαγαζιά με αναμνηστικά και σπίτια με παραδοσιακή αρχιτεκτονική.
Μετά κάναμε μια ωραία βόλτα μέσα στην πόλη. Περπατήσαμε στα στενά 
δρομάκια, είδαμε τη λίμνη Παμβώτιδα και βγάλαμε πολλές φωτογραφίες 
όλοι μαζί. Παρόλο που έβρεχε λίγο, δεν μας χάλασε τη διάθεση. Ο χρόνος 
πέρασε πολύ γρήγορα γιατί διασκεδάσαμε και γελάσαμε πολύ.
Ήταν μια υπέροχη εκδρομή και θα τη θυμάμαι για πολύ καιρό!”

Εμμανουέλα Στρατάκη,  Μαθήτρια Β’ Τάξης 9ου Γυμνασίου Τρικάλων

Μια μοναδική εκπαιδευτική εμπειρία την καρδιά της Ελλάδας

Για ακόμη μία χρονιά, οι μαθητές της Γ’ τάξης του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια εξαιρετική τριήμερη εκπαιδευτική επίσκεψη στην Αθήνα, την ιστορική πρωτεύουσα της χώρας μας και λίκνο της Δημοκρατίας. Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε από τις 16 έως τις 18 Οκτωβρίου 2025 και άφησε σε όλους ανεξίτηλες εντυπώσεις και πολύτιμες εμπειρίες.

Η πρώτη ημέρα της εκδρομής ξεκίνησε με μια βιωματική περιήγηση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, υπό την καθοδήγηση της φιλολόγου κας Ευαγγελίας Τόγια. Η διαδρομή περιλάμβανε σημαντικά αρχαιολογικά και πολιτιστικά μνημεία, όπως η Πύλη του Αδριανού και οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός, ενώ ακολούθησε ανάβαση στο επιβλητικό Παναθηναϊκό Στάδιο, το γνωστό Καλλιμάρμαρο, όπου οι μαθητές θαύμασαν από κοντά τη μεγαλοπρέπεια ενός χώρου που φιλοξένησε τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στη συνέχεια, το πρόγραμμα περιλάμβανε στάσεις στο Ζάππειο Μέγαρο, το Προεδρικό Μέγαρο και το Μέγαρο Μαξίμου, με την ομάδα να διασχίζει τον καταπράσινο Εθνικό Κήπο και να καταλήγει στην Πλατεία Συντάγματος.

Εκεί, μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, ακολούθησε η κορυφαία στιγμή της ημέρας: η επίσκεψη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Οι μαθητές, αφού απόλαυσαν την αλλαγή φρουράς των Ευζώνων, ξεναγήθηκαν στο εσωτερικό του ιστορικού κτηρίου της Βουλής, και παρακολούθησαν από το θεωρείο ζωντανή συνεδρίαση της Ολομέλειας, με ομιλίες του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ήταν μια μοναδική ευκαιρία να βιώσουν τον τρόπο λειτουργίας της Δημοκρατίας στην πράξη.

Το βράδυ έκλεισε με ανάλαφρη διάθεση και πολύ γέλιο, καθώς οι μαθητές και οι καθηγητές παρακολούθησαν μια απολαυστική θεατρική κωμωδία, προσθέτοντας ακόμα μια αξέχαστη στιγμή στο πρόγραμμα της εκδρομής.

Η δεύτερη ημέρα ήταν αφιερωμένη στην Αρχαία Αθήνα. Οι μαθητές ανέβηκαν στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, περιηγήθηκαν στο Ηρώδειο και στο Θέατρο του Διονύσου, και εντυπωσιάστηκαν από την ξενάγηση στα σπουδαία αυτά μνημεία της αρχαιότητας. Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε στο εντυπωσιακό Μουσείο της Ακρόπολης, όπου οι μαθητές, με την καθοδήγηση ξεναγού, θαύμασαν από κοντά αρχαιολογικά εκθέματα ανεκτίμητης αξίας.

Το μεσημέρι ακολούθησε περίπατος στην Πλάκα και στο Μοναστηράκι, με τους μαθητές να απολαμβάνουν τη γραφικότητα και την αυθεντικότητα των ιστορικών αυτών γειτονιών. Το βράδυ, η ομάδα διασκέδασε με ζωντανή μουσική, χορό και τραγούδι, κλείνοντας ιδανικά τη μέρα.

Η τελευταία ημέρα ξεκίνησε με επίσκεψη στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, έναν σύγχρονο πολυχώρο πολιτισμού και γνώσης. Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν από τη μοντέρνα αρχιτεκτονική, τις εγκαταστάσεις και τη σύγχρονη βιβλιοθήκη του Κέντρου. Στη συνέχεια, η περιήγηση συνεχίστηκε με επίσκεψη στο Θωρηκτό Αβέρωφ, ένα πλωτό μουσείο-σύμβολο της ελληνικής ναυτικής ιστορίας, καθώς και στη Μαρίνα του Φλοίσβου.

Πριν την αναχώρηση για την επιστροφή στα Τρίκαλα, οι μαθητές είχαν χρόνο για ξεκούραση και αναμνηστικές αγορές σε εμπορικό κέντρο του Αμαρουσίου.

Η εκπαιδευτική αυτή επίσκεψη συνδύασε αρμονικά τη μάθηση με τη διασκέδαση, προσφέροντας στους μαθητές τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με την ιστορία, τον πολιτισμό και τους θεσμούς της πατρίδας μας με έναν άμεσο και βιωματικό τρόπο.

Η Διευθύντρια του σχολείου, κα Αμαλία Ηλιάδη, καθώς και οι συνοδοί καθηγήτριες – κα Ευαγγελία Τόγια (Φιλόλογος), κα Μαρία Γαρδίκα (Φυσικός) και κα Αθανασία Βαλκανιώτη (Γερμανικής Γλώσσας) – εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την άψογη συμπεριφορά και τη συμμετοχή των μαθητών, ευχόμενες να έχουν πάντοτε τέτοιες εποικοδομητικές εμπειρίες που διευρύνουν τους ορίζοντές τους και ενισχύουν την αγάπη τους για τη γνώση και τον πολιτισμό.