Μια ημέρα γεμάτη χαμόγελα, δημιουργία και μηνύματα συμπερίληψης

Μια ξεχωριστή εμπειρία συνεργασίας, αλληλεπίδρασης και δημιουργικής συνύπαρξης είχαν την ευκαιρία να ζήσουν οι μαθητές του 9ου Γυμνάσιου Τρικάλων την Τετάρτη 20 Μαΐου συνοδευόμενοι από τους εκπαιδευτικούς του τμήματος ένταξης, κα Αριάδνη Διαμαντή ΠΕ02.05 και την κα Σταυρούλα Σπαθή ΠΕ03.05, κατά την επίσκεψή τους στο Ε.Ε.Ε.ΕΚ Τρικάλων, στο πλαίσιο δράσεων που προάγουν τη συμπερίληψη, την αποδοχή και τη βιωματική μάθηση.

Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε μέσα σε ιδιαίτερα θερμό και φιλικό κλίμα, με τους μαθητές των δύο σχολικών μονάδων να συμμετέχουν σε κοινές δραστηριότητες που ενίσχυσαν την επικοινωνία, τη συνεργασία και την ανάπτυξη ουσιαστικών δεσμών.

Στο πρώτο μέρος της δράσης, οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες και συμμετείχαν στο παιχνίδι Μπότσε (Bocce), επίσημο Παραολυμπιακό Άθλημα. Μέσα από τη διαδικασία του παιχνιδιού, τα παιδιά βίωσαν τη χαρά της συμμετοχής, της ομαδικής προσπάθειας και της ευγενούς άμιλλας, αποδεικνύοντας πως ο αθλητισμός αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας και ισότητας.

Στη συνέχεια ακολούθησε μια ιδιαίτερα δημιουργική δραστηριότητα, κατά την οποία οι μαθητές ζωγράφισαν γλαστράκια με έντονα χρώματα, φαντασία και προσωπική έμπνευση. Αμέσως μετά φύτεψαν σε αυτά διάφορα φυτά, δημιουργώντας μικρές πράσινες συνθέσεις, σύμβολα φροντίδας και ανάπτυξης. Τα γλαστράκια αυτά αποτέλεσαν ένα όμορφο αναμνηστικό της ημέρας, το οποίο οι μαθητές πήραν μαζί τους κατά την αποχώρησή τους.

Η δράση ολοκληρώθηκε αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, επιβεβαιώνοντας τη σημασία τέτοιων πρωτοβουλιών που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση, τον αλληλοσεβασμό και την κοινωνική ευαισθησία.

Οι εκπαιδευτικοί του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων εκφράζουν τις θερμές τους ευχαριστίες προς τον Διευθυντή, τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές του Ε.Ε.Ε.ΕΚ Τρικάλων για τη ζεστή φιλοξενία, την άψογη συνεργασία και την εγκάρδια υποδοχή που επιφύλαξαν στους μαθητές, συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργία μιας τόσο όμορφης και ουσιαστικής εμπειρίας.

Μια απλή επίσκεψη μετατράπηκε σε μια πολύτιμη εμπειρία ζωής, γεμάτη χρώματα, χαμόγελα και μηνύματα συμπερίληψης.

Την Τρίτη 19 Μαΐου 2026, το 9ο Γυμνάσιο Τρικάλων είχε τη χαρά να υποδεχθεί κλιμάκιο του ΕΚΑΒ Πρώτων Βοηθειών Τρικάλων, το οποίο ενημέρωσε την ολομέλεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών του σχολείου σχετικά με την παροχή πρώτων βοηθειών.

Κατά τη διάρκεια της ενημερωτικής δράσης παρουσιάστηκαν βασικές αρχές αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, όπως η σωστή αντίδραση σε περιπτώσεις λιποθυμίας, τραυματισμών και πνιγμονής, καθώς και η σημασία της άμεσης και ψύχραιμης παρέμβασης μέχρι την άφιξη εξειδικευμένης βοήθειας. Οι μαθητές παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την παρουσίαση και είχαν την ευκαιρία να θέσουν ερωτήσεις και να αποκτήσουν πολύτιμες γνώσεις που μπορούν να αποδειχθούν σωτήριες στην καθημερινή ζωή.

Η Διεύθυνση και ο Σύλλογος Διδασκόντων ευχαριστούν θερμά το ΕΚΑΒ Τρικάλων για την ουσιαστική και άκρως εκπαιδευτική αυτή δράση, η οποία συνέβαλε στην ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της σχολικής κοινότητας σε θέματα υγείας και ασφάλειας.

Την Δευτέρα, 18 Μαΐου 2026 κάναμε την γνωριμία μας ως 9 ο Γυμνάσιο
Τρικάλων, με το Μουσείο-Πινακοθήκη Δημήτρη & Λέγκως
Κατσικογιάννη στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας και του
εορτασμού της παγκόσμιας ημέρας Μουσείων, αρχαιολογικών χώρων
και πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι υπεύθυνες καθηγήτριες της δράσης
Ηλιάδη Αμαλία, φιλόλογος-ιστορικός, Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων
και Διαμαντή Αριάδνη, φιλόλογος ειδικής αγωγής επέλεξαν το Μουσείο
Δημήτρη και Λέγκως Κατσικογιάννη για την διεύρυνση των
πολιτισμικών και πνευματικών οριζόντων των μαθητών/τριών τους της
Β’ Τάξης γιατί το έργο του Κατσικογιάννη ανθρωπιστικό και πάντα
επίκαιρο, παρουσιάζει ολόκληρη την πολεμική, ειρηνική και
επαναστατική ζωή των λαών που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα ιδανικά
της ελευθερίας και της δημοκρατίας.

Η καταπληκτική ξενάγηση της κ. Μαρίας Τσιούτσια, αναπληρώτριας
προϊσταμένης του τμήματος πολιτισμού του Δήμου Τρικκαίων, με
μέθοδο μουσειοπαιδαγωγικών αξιών, επικοινωνιακό-διαδραστικό
τρόπο και ουσιαστικό περιεχόμενο, ώθησε τους μαθητές/τριες σε
δημιουργική συμμετοχή που πραγματικά «έπιασε τόπο». Την
ευχαριστούμε θερμά που με επιστημονική προετοιμασία και
παιδαγωγική ελκυστικότητα κράτησε το μαθητικό μας κοινό σε
πνευματική και ψυχική εγρήγορση αποκομίζοντας τα μέγιστα εικαστικά
και εκπαιδευτικά οφέλη από μια τέτοια υψηλού επιπέδου μορφωτική
εμπειρία!
Το Μουσείο Κατσικογιάννη ιδρύθηκε το 1994 από το Δήμο Τρικκαίων.
Στεγάζεται στο ειδικά διαμορφωμένο κτήριο επί της οδού Τρικάλων –
Πύλης (πρώην ψυγεία ΑΓΡΕΞ) και ανήκει στο Τμήμα Πολιτισμού του
Δήμου Τρικκαίων. Η εκπληκτικά πλούσια συλλογή του αριθμεί 1236
έργα ζωγραφικής και 114 γλυπτά, καθώς και σχέδια πρώτης έμπνευσης.
Αποτελούν δωρεά των κληρονόμων του έργου του Δ. Κατσικογιάννη οι
οποίοι με αυτό τον τρόπο ικανοποίησαν μια διακαή επιθυμία του
καλλιτέχνη.

Ο Κατσικογιάννης αντλεί τα θέματά του από τα προσωπικά του
βιώματα και εκφράζεται με ένταση για την κοινωνική τραγικότητα της
εποχής του. Τα έργα του Κατσικογιάννη εμπνευσμένα μέσα από την
κοσμοθεωρία του δημιουργού τους, ξεδιπλώνουν τη μεγαλειότητα, τον
δυναμισμό και τη διαχρονικότητα που χαρακτηρίζει ένα έργο τέχνης. Ο
ίδιος έλεγε «Το έργο μου δεν είναι χρήμα αλλά μόχθος και θυσία., Δεν
σκοπεύω να κρεμάσω εκατομμύρια δραχμές στο Μουσείο αλλά
μαρτυρίες της βασανισμένης αγωνιστικής ζωής του λαού μας» και ότι
«το έργο μου είναι εμπνευσμένο από το Λαό και μόνο σε αυτόν
ανήκει».

Ο Κατσικογιάννης συνήθιζε να κατατάσσει τα έργα του σε θεματικές
“οικογένειες”, όπως είναι η Κατοχή, η Αντίσταση, ο Εμφύλιος, οι
Εξορίες, οι Φυλακές, η Χούντα, το Πολυτεχνείο, ο Πόλεμος και η Ειρήνη,
ο Καπιταλισμός, η Γυναίκα, η Μαχόμενη Αγροτιά, η Μάνα, αλλά και
πολλές άλλες. Η εικονογραφία του, που εμπνέεται από τη δράση και
την ιστορία του εγχώριου κομμουνιστικού κινήματος, η επίμονη
ενασχόλησή του με την ανθρώπινη μορφή και ειδικότερα με τις
“μαρτυρικές” μορφές των αγωνιστών της σύγχρονης ελληνικής
ιστορίας, αποτελεί την ουσία της τέχνης του. Το έργο του παίρνει θέση
μάχης απέναντι στα γεγονότα της εποχής του, στοχεύει στην ανάδειξη
της ταξικής πάλης και την αναγκαιότητά της, απαιτεί το έργο τέχνης να
μη στέκεται μόνο στην κοινωνική κατακραυγή ενάντια στην κοινωνική
καταπίεση, αλλά να υποδεικνύει ότι ο κόσμος πρέπει να αλλάξει.
Πιστός στο καθήκον του καλλιτέχνη έλεγε πως «ο καλλιτέχνης είναι
δύσκολο να σωπαίνει, πρέπει να μιλάει με τη σιωπούσα ομιλία του για
τα κοινωνικά γεγονότα της εποχής του και να μην είναι ξεκομμένος απ’
αυτά». Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της εποχής του, στο κάλεσμα
των μελλοντικών γενεών να τους μιλήσει για τον ιστορικό ρόλο της
Τέχνης, μνημείωσε με τον χρωστήρα του την κοινωνική τραγικότητα της
εποχής του όπως ο ίδιος την βίωσε. Το έργο του, σημαντική
παρακαταθήκη για την πόλη μας, αποτελεί μοναδικό μνημείο
μεταπολεμικής καλλιτεχνικής έκφρασης, τόσο στον Ελλαδικό, όσο και
στον Βαλκανικό χώρο.

Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος-ιστορικός,  Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων

Οι σχολικές εκδρομές, μονοήμερες και ολιγοήμερες, είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Έχουν σχέση και με τη μάθηση και με την ψυχαγωγία των μαθητών. Με τη μάθηση, γιατί προσφέρουν τη δυνατότητα στους μαθητές να επισκεφτούν και να γνωρίσουν μέρη με μορφωτική αξία, και με την ψυχαγωγία, γιατί τους δίνουν την ευκαιρία να ξεφύγουν, έστω για λίγο, από τις απαιτήσεις και την ένταση του καθημερινού σχολικού προγράμματος και να έρθουν σε επαφή με τη φύση και με δημιουργήματα του πολιτισμού που προσφέρουν αισθητική απόλαυση και πνευματική- ψυχική ευχαρίστηση.

Η επιλογή θεμάτων που αναφέρονται  στον κόσμο των Μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, υπαγόρευσε  τη βούληση και απόφασή μας να πραγματοποιήσουμε ημερήσια εκπαιδευτική  εκδρομή  στην Πέλλα, στη Νάουσα και στην ακτή Πιερίας, την Παρασκευή, 8 Μαΐου 2026, με συμμετέχοντες μαθητές/τριες από τις τάξεις: Α’  & Β’ και συνοδούς καθηγήτριες τις κ.κ.: Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογο-ιστορικό,  Δ/ντρια 9ου Γυμνασίου Τρικάλων & Αριάδνη Διαμαντή, φιλόλογο ειδικής Αγωγής.
Η πρώτη μας στάση  ήταν, ειλικρινά, μια πρόγευση  πνευματικού και φυσικού παραδείσου. Απολαμβάνοντας δεόντως την καθαρή και ήρεμη φύση του Θεσσαλικού και Μακεδονικού κάμπου εποχούμενοι, φτάσαμε στον πρώτο προορισμό μας: Η Πέλλα, η πρωτεύουσα των αρχαίων Μακεδόνων, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, ανασκάφηκε συστηματικά σε μεγάλη έκταση και μελετήθηκε επιστημονικά στη διάρκεια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Τα πρώτα χρόνια της Πέλλας ως πρωτεύουσας των Μακεδόνων σχετίζονται με την βασιλεία του Αρχέλαου, όταν ο ίδιος μετέφερε γύρω στο 400 π.Χ. την πρωτεύουσα του βασιλείου από τις Αιγές στα παράλια του Θερμαϊκού κόλπου, πάνω ή κοντά σε μία παλαιότερη εγκατάσταση που υπήρχε ήδη στη θέση αυτή. Η τοποθεσία της νέας πρωτεύουσας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως προνομιακή καθώς υπήρχε πρόσβαση σε αυτή από την ξηρά αλλά και την θάλασσα ενώ επίσης οι κάτοικοί της είχαν στην διάθεσή τους μία πλούσια πεδιάδα.

Ο Αρχαιολογικός Χώρος της Πέλλας είναι μία έκταση περίπου 70.000 τ.μ. που βρίσκεται σε αγροτική περιοχή στο δυτικό άκρο του οικισμού της Πέλλας της επαρχίας Γιαννιτσών. Περιλαμβάνει τον οικιστικό τομέα όπου βρίσκονται οι ιδιωτικές οικίες των ελληνιστικών χρόνων, το συγκρότημα της αγοράς και τα δημόσια ιερά.
Τα μνημεία του αρχαιολογικού χώρου της Πέλλας ανήκουν στην ελληνιστική περίοδο. Λείψανα της κλασικής πόλης έχουν εντοπισθεί στην περιοχή του αρδευτικού καναλιού, δεδομένο που ενισχύει την υπόθεση ότι ο πυρήνας της εκτεινόταν στο νότιο τμήμα του σύγχρονου αρχαιολογικού χώρου. Ο επισκέπτης δεν θα πρέπει να αναζητήσει εδώ το ανάκτορο της Πέλλας. Αυτό βρίσκεται βορειότερα σε λόφο που εξασφάλιζε την επίβλεψη της πόλης.

Σήμερα η αρχαία πόλη απέχει περίπου 23 χιλιόμετρα από τις ακτές του κόλπου. Η Πέλλα χαρακτηρίζεται από τον Ξενοφώντα ως η μέγιστη πόλη της Μακεδονίας: Αποτέλεσε το σπουδαιότερο διοικητικό, πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο του Μακεδονικού Βασιλείου και τον γενέθλιο τόπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από όπου και ξεκίνησε την πανελλήνια εκστρατεία κατά των Περσών. Η πόλη αρχίζει να χάνει σταδιακά τη λάμψη της μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση του 168 π.Χ. χωρίς όμως να σταματήσει η οικοδομική και παραγωγική της δραστηριότητα . Στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.  η Πέλλα καταστρέφεται πιθανότατα από ένα σεισμό . Κάποια τμήματά της συνεχίζουν να κατοικούνται και μετά την καταστροφή (αφού έγιναν οι απαραίτητες επισκευές) ωστόσο λόγω των συνεχών επιδρομών που θα ακολουθήσουν, οι κάτοικοί της μετακινούνται δυτικότερα όπου και ιδρύεται από τους Ρωμαίους, το 30 μ.Χ., μία νέα πόλη, η Colonia Pellensis, στη θέση της σημερινής Νέας Πέλλας. Έτσι η παλιά πρωτεύουσα μετατρέπεται σε έναν απέραντο ερειπιώνα.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας, φυσική κατάληξη της περιήγησής μας στον ομώνυμο αρχαιολογικό χώρο, μας έδωσε τη δυνατότητα να κατανοήσουμε τις ποικίλες πτυχές της καθημερινής, αλλά και της δημόσιας ζωής της μακεδονικής πρωτεύουσας, μέσα από θεματικές ενότητες που παραπέμπουν στους ανασκαφικούς τομείς του χώρου.

Το Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πέλλας βρίσκεται στο δυτικό άκρο του σύγχρονου οικισμού. Πρόκειται για ένα νεόδμητο μουσείο, του οποίου οι διακριτικοί όγκοι και οι λιτές γραμμές είναι απόλυτα προσαρμοσμένα στη μορφολογία του εδάφους. Αποτελεί ένα νέο όσο και σύγχρονο μουσείο με σαφή προσανατολισμό. Η μουσειολογική πρόταση και οργάνωση, οι βοηθητικοί χώροι, η σύνδεση με τον αρχαιολογικό χώρο ( ο επισκέπτης του αρχαιολογικού χώρου καταλήγει στο μουσείο όπου ολοκληρώνει τη γνώση του για τον ελληνιστικό πολιτισμό της Πέλλας) και κυρίως η σπουδαιότητα των μόνιμων συλλογών το ορίζουν ως ένα σημαντικό μουσείο και την επίσκεψή του μια εμπειρία που δεν θα πρέπει να παραληφθεί.

Το πρώτο έκθεμα που υποδέχεται τον επισκέπτη είναι η κεραμίδα οροφής που φέρει το όνομα «ΠΕΛΛΗΣ». Από τα πρώτα ευρήματα του 1957, η κεραμίδα επιβεβαίωσε την ταύτιση της θέσης και κατέστησε την ανασκαφή της Πέλλας ως επιστημονικό γεγονός με διεθνές ενδιαφέρον.
Ακολουθεί η κάτοψη του αρχαιολογικού χώρου, όπου ο επισκέπτης με διαδραστικό τρόπο αντιλαμβάνεται και κατανοεί την ανάπτυξη της πόλης. Στη συνέχεια, η μαρμάρινη κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το μαρμάρινο αγαλμάτιο του Αλεξάνδρου-Πάνα οδηγούν τον επισκέπτη στο κύριο τμήμα του μουσείου. Οι συλλογές αναπτύσσονται σε 4 θεματικές ενότητες: την καθημερινή ζωή, το δημόσιο βίο, τη θρησκευτική ζωή (δημόσια ιερά) και τα ταφικά έθιμα (νεκροταφεία). Από τον εξώστη έχει κανείς τη δυνατότητα της πανοραμικής παρατήρησης του ισογείου. Το ορθογώνιο αίθριο, οικείο στον επισκέπτη από τις περίστυλες αυλές των ελληνιστικών οικιών, προσφέρει το φυσικό φως φιλοξενώντας αρχιτεκτονικά μέλη, επιτύμβιες και αναθηματικές στήλες.
Οι ερωτήσεις, οι απορίες, οι παρατηρήσεις  μας καθοδηγούσαν σαν χάρτης πλοήγησης  στις διανοητικές μας διαδρομές και, έτσι, ξαναβιώσαμε τα μαθήματα της σχολικής τάξης  με  τρόπο απτό, άμεσο, ουσιαστικό και συνοπτικό, σαν εποπτική επανάληψη  ιστορικο-παιδαγωγικής προσέγγισης. Κατά την ολοκλήρωση της ξενάγησης-περιήγησής μας στον υπέροχο και πλουσιότατο σε αρχαιολογικό υλικό αυτό χώρο ,  «καταγράψαμε» θετικότατες  εντυπώσεις.

Η ουσιαστική αυτή περιδιάβασή μας στο σημαντικό και εντυπωσιακότατο αυτό Μουσείο, κόσμημα για  όλη την Μακεδονία,  μας θύμισε νοερά πως τα τεκμήρια της ιστορίας, τα δημιουργούμε μόνοι μας οι άνθρωποι των διαφόρων εποχών… Στο σημείο, μάλιστα, αυτό οι μαθητές μας , μας εξέπληξαν θετικά με τα εύστοχα σχόλια και τις επισημάνσεις τους για το ρόλο του πανδαμάτορα χρόνου στις ζωές  των ανθρώπων, ως υποκειμένων αλλά και ως αντικειμένων της Ιστορίας.

Στη συνέχεια της εκπαιδευτικής εκδρομής μας στη Νάουσα, μια πόλη με βαθιά ιστορία και μοναδική παράδοση, θαυμάσαμε το πλούσιο φυσικό τοπίο που την περιβάλλει. Όμως, η Νάουσα διαπιστώσαμε πως δεν είναι μόνο φύση. Είναι και ένας τόπος πλούσιος σε παράδοση και πολιτισμό. Η ιστορία της ζωντανεύει μέσα από τα γραφικά σοκάκια, τα αρχοντικά και τα ιστορικά μνημεία της. Η πολιτιστική της κληρονομιά κορυφώνεται μέσα από τοπικές γιορτές, με αποκορύφωμα το διάσημο δρώμενο «Γενίτσαροι και Μπούλες» κατά την περίοδο της Αποκριάς, μια εμπειρία που μαγεύει κάθε επισκέπτη: το παραδοσιακό καρναβάλι, ένα έθιμο με βαθιές ρίζες που συνδυάζει διονυσιακά στοιχεία και ιστορικές μνήμες.
Η Νάουσα, γνωστή ως «Ηρωική Πόλη» (από το 1955), είναι  ιστορική πόλη. Ιδρύθηκε κατά την Τουρκοκρατία, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, ενώ στην περιοχή λειτούργησε η σχολή του Αριστοτέλη στη Μίεζα. Σήμερα φημίζεται επίσης για το κρασί και τα κλωστοϋφαντουργικά της μνημεία.  Κατά την Ελληνική Επανάσταση, τον Απρίλιο του 1822, η Νάουσα επαναστάτησε κατά των Τούρκων, γεγονός που οδήγησε στην πολιορκία της, την ολοκληρωτική καταστροφή της και το Ολοκαύτωμα των κατοίκων. Θυσία των Γυναικών (1822): Τον Απρίλιο του 1822, γυναίκες της πόλης προτίμησαν να πέσουν με τα παιδιά τους στον ποταμό Αράπιτσα (περιοχή Στουμπάνοι), παρά να αιχμαλωτιστούν, γεγονός που τιμάται με μνημείο. Βιομηχανική Ιστορία: Κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, η Νάουσα αποτέλεσε σημαντικό κέντρο κλωστοϋφαντουργίας, αφήνοντας κληρονομιά πολλά βιομηχανικά κτίρια, τα οποία πλέον αναδεικνύονται ως χώροι πολιτισμού. Αρχιτεκτονική: Διασώζονται παραδοσιακά μακεδονικά σπίτια στις συνοικίες Πουλιάνα, Μπατάνια και Αλώνια. 

Φυσικά, κανένα ταξίδι εδώ δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς μια γευστική εξερεύνηση. Τα τοπικά προϊόντα, η εξαιρετική κουζίνα και τα φημισμένα κρασιά της περιοχής, με πρωταγωνίστρια τη μοναδική ποικιλία Ξινόμαυρο, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας. Η Νάουσα είναι ένας προορισμός που συνδυάζει την ηρεμία της φύσης, τη ζωντάνια του πολιτισμού και την απόλαυση της γεύσης. Οι πιο όμορφες γωνιές της πόλης μας περίμεναν να τις  απολαύσουμε, πράγμα που κάναμε με καλή διάθεση και μεγάλη όρεξη!
Τέλος, η βραδινή μας περιήγηση στην Ακτή Πιερίας μας έδωσε την δυνατότητα να απολαύσουμε ένα θαλασσινό, καταπληκτικό τοπίο. Πρόκειται για επίνειο της πόλης της Κατερίνης γι΄αυτό αναφέρεται και ως παραθαλάσσια Κατερίνη. Συνδέεται με την ακτή  με φωταγωγημένη παραλιακή λεωφόρο, παράλληλο ποδηλατόδρομο και πεζόδρομο. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία και κάθε είδους μέσα εστίασης και ψυχαγωγίας.

Στον επίλογο και ως αποφώνηση αυτής της  επιτυχημένης καθ΄όλα πολιτιστικής σχολικής εκδρομής, διατείνομαι πως είναι  απαραίτητο να επισημανθούν , όπως και έγινε, σε μαθητές, εκπαιδευτικούς-καθηγητές και όλους, εν γένει, τους  Έλληνες πολίτες ότι: Η οργανωμένη εκπαιδευτική επίσκεψη  προσφέρει στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα γνωριμίας τους με τον πολιτισμό μιας εποχής και μιας περιοχής. Η χώρα μας θεωρείται, δίκαια, ως μια από τις πλέον παραδοσιακές περιοχές της Ευρώπης με πολύτιμη ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Είναι ένα «ανοιχτό μουσείο» που συνδυάζει αναρίθμητα ιστορικά μνημεία με την απερίγραπτη φυσική ομορφιά του επιβλητικού τοπίου της. Οι βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες, τα παγκοσμίου φήμης αρχαία μνημεία, τα κάστρα και οι δεκάδες μοναδικοί παραδοσιακοί οικισμοί με την επιβλητική τους δόμηση το επιβεβαιώνουν. Όλα αυτά τα στοιχεία που την καθιστούν «ανοιχτό μουσείο» και βιωματικό σχολείο παιδείας και πολιτισμού, συνιστούν τον κύριο λόγο για τον οποίο ο τόπος μας δύναται να επιλεγεί ως μοναδικός εκπαιδευτικός προορισμός για τους μαθητές όλων των βαθμίδων.
Βλέπε ακολούθως: https://www.tiktok.com/@9gymnasiotrikalon/video/7637884029080980758
https://www.tiktok.com/@9gymnasiotrikalon/video/7637884297235402006

Την Παρασκευή 08-05-2026, μαθητές και μαθήτριες του τμήματος Α2 του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων συμμετείχαν με ενθουσιασμό στο Φεστιβάλ Γερμανικής Γλώσσας με θέμα «Τα Παραμύθια», το οποίο πραγματοποιήθηκε στον πανέμορφο χώρο του Μύλου του Ματσόπουλου.

Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τη γερμανική γλώσσα και τον πολιτισμό μέσα από δημιουργικές και βιωματικές δραστηριότητες εμπνευσμένες από τον μαγικό κόσμο των παραμυθιών. Η συμμετοχή τους στο φεστιβάλ αποτέλεσε μια ξεχωριστή εμπειρία μάθησης, συνεργασίας και έκφρασης, ενισχύοντας το ενδιαφέρον τους για τη γερμανική γλώσσα.

Η συμμετοχή των μαθητών συνδέθηκε, πέρα από τις υπόλοιπες δράσεις του φεστιβάλ, και με τη δημιουργική συγγραφή και εικονογράφηση σύντομων παραμυθιών στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, με θεματικό άξονα την ανακύκλωση και την προστασία του περιβάλλοντος. Οι μαθητές του Α2 έγραψαν τα δικά τους πρωτότυπα παραμύθια και, στη συνέχεια, τα μετέφρασαν στη γερμανική γλώσσα, συνδυάζοντας με δημιουργικό τρόπο τη γλωσσική μάθηση με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Μπορείτε να διαβάσετε τις ιστορίες πατώντας ΕΔΩ.

Εικονογράφηση από τις μαθήτριες Τσεκίνι Άννα και Τατάρη Ευαγγελία:

Υπεύθυνη του εργαστηρίου δεξιοτήτων, της δράσης και συνοδός των μαθητών ήταν η καθηγήτρια Γερμανικής Γλώσσας του σχολείου μας, κα Βαλκανιώτη Αθανασία, η οποία στήριξε και καθοδήγησε με συνέπεια και ενθουσιασμό τη συμμετοχή των παιδιών.

Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους τους εκπαιδευτικούς Γερμανικής Γλώσσας των Τρικάλων για την άψογη διοργάνωση και τη συμμετοχή τους στη δράση, η οποία ανέδειξε τη σημασία της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης και της δημιουργικής συνεργασίας μεταξύ σχολείων και εκπαιδευτικών.

Ευχόμαστε ανάλογες δράσεις να συνεχιστούν και στο μέλλον, προσφέροντας στους μαθητές πολύτιμες εμπειρίες γνώσης και πολιτισμού.

Στις 27-29 Απριλίου πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική εκδρομή της β΄ τάξης  στο πλαίσιο των πολιτιστικών  προγραμμάτων «Τα κάστρα ως ιστορικά τοπόσημα» και «Το βυζαντινό κάστρο των Τρικάλων» με συνοδούς καθηγητές την κ. Αναγνωστοπούλου Αθανασία, Μαθηματικό, την γράφουσα κ. Καμπλιώνη Αρετή ,Φιλόλογο και τοκ κ. Μπαϊρακτάρη  Κων/νο, Φυσικής αγωγής. Προορισμοί μας, η ιστορική Ναύπακτος, η  Πάτρα , το  γοητευτικό Γαλαξίδι και οι  Δελφοί και σκοπός μας η ενίσχυση της ιστορικής και πολιτιστικής παιδείας των μαθητών μας, περιηγούμενοι  Μουσεία,  αρχαιολογικούς χώρους και γενικότερα   σημεία ενδιαφέροντος των παραπάνω περιοχών , με έμφαση στην ιστορία και τον ρόλο των κάστρων τους.

Πρώτος σταθμός της εκδρομής ήταν η Ναύπακτος, που εντυπωσιάζει με το  ενετικό λιμάνι και το καλοδιατηρημένο επιβλητικό κάστρο της. Οι μαθητές ενημερώθηκαν για τη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571 μ.Χ και τη σημασία της στην ευρωπαϊκή ιστορία, φωτογραφήθηκαν στο άγαλμα του διάσημου Ισπανού λογοτέχνη Μιχαήλ Θερβάντες που συμμετείχε στην εν λόγω ναυμαχία  και ανηφορίζοντας στα πλακόστρωτα δρομάκια κατευθύνθηκαν προς τον «Πύργο Μπότσαρη», ενετικό κτίριο του 15^ου αι., όπου απόλαυσαν την πλούσια  έκθεση αντιγράφων από πίνακες, χάρτες και σχεδιάσματα που έχουν σχέση με τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου.

Ακολούθησε περιήγηση στο  κάστρο της Ναυπάκτου και  στο Μουσείο του κάστρου στην κορυφή του λόφου, το οποίο διαθέτει πλούσια εκθέματα από τη βυζαντική κυρίως Ναύπακτο. Το κάστρο της Ναυπάκτου, ένα από τα  ωραιότερα δείγματα οχυρωματικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα, οφείλει τη σημερινή του μορφή στους Ενετούς οι οποίοι  κατά την πρώτη περίοδο της Ενετοκρατίας (1407-1499) προσπάθησαν να  προστατέψουν την πόλη από τους προελαύνοντες Οθωμανούς, χτίζοντας ισχυρό κάστρο, με πέντε αμυντικές ζώνες, που φτάνουν ως το λιμάνι χαρίζοντας της ένα παραμυθένιο περίγραμμα. Η κουραστική ανάβαση μας αντάμειψε με την θέα προς τον Κορινθιακό που αποκτά κάτι το σχεδόν θεατρικό.

Αφού απολαύσαμε το φαγητό μας κάτω από τη σκιά των πλατάνων με θέα το λιμάνι με τους προμαχώνες, σε ένα σκηνικό σχεδόν κινηματογραφικό, επισκεφτήκαμε την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος,  ένα σύγχρονο, οργανωμένο, ανδρικό μοναστήρι με πλούσια πνευματική δραστηριότητα. Η φιλόξενη διάθεση ,το ευπρόσδεκτο κέρασμα και κυρίως τα στοργικά, παραινετικά λόγια του πατέρα Νεκτάριου ζέσταναν την ψυχή μας και έκλεισαν με τον καλύτερο τρόπο τη γνωριμία μας με την Ναύπακτο.

Γεμάτοι μαγευτικές εικόνες και γνώσεις αφήσαμε πίσω μας την παραδοσιακή, ιστορική και συνάμα ρομαντική  Ναύπακτο και περνώντας την εντυπωσιακή Γέφυρα Ρίου- Αντιρρίου, κατευθυνθήκαμε με πολλές προσδοκίες  προς την Πάτρα, τον επόμενο προορισμό μας. Η βραδινή έξοδος για φαγητό  ήταν μια καλή ευκαιρία  για βόλτα στη νυχτερινή πόλη και για ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών.

Η δεύτερη ημέρα της εκδρομής μας  ξεκίνησε με  χαλαρή βόλτα στην παραλία  και στο Θεατράκι στην περιοχή Μαρίνα και ακολούθησε οργανωμένη ξενάγηση σε διάφορα αξιοθέατα.

 Η πρώτη μας στάση ήταν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά τη συλλογή του μουσείου, σε 3 αίθουσες, Ιδιωτικού βίου, Δημοσίου βίου και Νεκρομαντείο, εμπλουτίζοντας τις γνώσεις τους  για τον αρχαίο  ελληνικό πολιτισμό μέσω της άμεσης παρατήρησης. Πρόκειται για αρχαιολογικά ευρήματα από τη Μυκηναϊκή μέχρι και την Ύστερη Ρωμαϊκή εποχή, που ανακαλύφθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Αχαΐας.

Ξεχώρισαν τα αγγεία της γεωμετρικής εποχής, τα εντυπωσιακά ειδώλια, τα αγάλματα, η πλούσια συλλογή από ρωμαϊκά  περίτεχνα επιδαπέδια ψηφιδωτά και τα  αντικείμενα καθημερινής χρήσης της ρωμαϊκής εποχής, όπως γυάλινα αγγεία, εργαλεία, κοσμήματα και παιχνίδια, ευρήματα που ζωντάνεψαν την ιδιωτική ζωή των κατοίκων της αρχαίας Πάτρας.

Επίσης μεγάλη εντύπωση προκάλεσε στους μαθητές ο μεγαλοπρεπής, πελώριος και περίτεχνος ναός του Αγίου Ανδρέα,  με τους 12 τρούλους ,ο μεγαλύτερος στην Ελλάδα αλλά και ο ναός της Παντάνασσας που είναι βασιλική νεοκλασικού ρυθμού, με πλούσια εσωτερική διακόσμηση και ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες.

Ακολούθησε επίσκεψη στην  Αχάια Κλάους, ένα από τα παλαιότερα και πιο εμβληματικά οινοποιεία της Ελλάδας. Ο χώρος με τα πέτρινα κτίρια μέσα στους αμπελώνες, τα κελάρια που μυρίζουν κρασί, τα παλιά βαρέλια στη σειρά και τη μοναδική θέα  στη Πάτρα, αναδίδει ατμόσφαιρα άλλης εποχής που μας μάγεψε κυριολεκτικά. Οι μαθητές γνώρισαν την ιστορία του οινοποιείου, τη μακρά παράδοση της Αχαΐας στην παραγωγή οίνου και ενημερώθηκαν για τη διαδικασία παραγωγής και παλαίωσης του κρασιού.

Η ημέρα συνεχίστηκε με περιήγηση στο κέντρο της πόλης. Περπατήσαμε στους άνετους πεζόδρομους με τις επιβλητικές καμάρες, στα σκαλιά Αγίου Νικολάου και Γεροκωστοπούλου, καθίσαμε στη μεγάλη  Πλατεία Αγίου  Γεωργίου, πήγαμε στα Ψηλά Αλώνια, θαυμάσαμε το θέατρο Απόλλων, χαρήκαμε τον ζωηρό και νεανικό παλμό  της πόλης .

Η τρίτη ημέρα  άρχισε με ξενάγηση στο Κάστρο Πατρών, ένα μεγαλοπρεπές και επιβλητικό συγκρότημα  με τείχη, πύργους και προμαχώνες που δεν μας άφησε  ασυγκίνητους. Οι μαθητές περπατώντας ανάμεσα στα τείχη,  έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ιστορία του. Κατασκευάστηκε τη Βυζαντινή περίοδο όταν αυτοκράτορας ήταν ο Ιουστινιανός,  στις παρυφές του Παναχαϊκού όρους, εκεί που κάποτε βρισκόταν η αρχαία Ακρόπολη της πόλης. Οι Φράγκοι σταυροφόροι, το επέκτειναν, το ενίσχυσαν και άνοιξαν τάφρο στις τρεις πλευρές του. Το 1429  ανακτήθηκε από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο  αλλά  το 1458 το κατέλαβαν οι Οθωμανοί και παρέμειναν εκεί όλη σχεδόν την περίοδο της Τουρκοκρατίας στην Ελλάδα. Από το κάστρο  απολαύσαμε την ωραιότερη πανοραμική θέα της πόλης και του λιμανιού και κατηφορίσαμε για το  Ρωμαϊκό  Ωδείο.

Το  Ρωμαϊκό  Ωδείο χτισμένο το 160 μ.Χ., εντυπωσιάζει ως ένα μεγαλοπρεπές μνημείο, που θυμίζει έντονα το Ηρώδειο. Είναι εξαιρετικά ανακαινισμένο, με μαρμάρινες κερκίδες, διατηρώντας την ρωμαϊκή του ταυτότητα. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν την αρχιτεκτονική του και να λάβουν πληροφορίες για  τα  βασικά μέρη που το συγκροτούν και τη λειτουργεία τους. Με έντονη την αίσθηση ιστορικού μεγαλείου αποχωρίσαμε από το εμβληματικό αυτό μνημείο και αναχωρήσαμε για το Γαλαξίδι, κρατώντας για πάντα στην καρδιά μας την πλανεύτρα Πάτρα.

Το Γαλαξίδι που το 1978 χαρακτηρίστηκε διατηρητέος οικισμός, μας γοήτευσε με τα πετρόκτιστα αρχοντικά ,τα περίφημα καπετανόσπιτα,  τα  γραφικά σοκάκια και μας μετέφερε την  ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής .

Η επίσκεψη στο Ναυτικό και Ιστορικό Μουσείο Γαλαξιδίου, όπου εκτίθενται από ημερολόγια καταστρώματος και ναυτικοί χάρτες έως αντικείμενα πλοίων και αρχαιολογικά ευρήματα έφερε  τους μαθητές  σε άμεση γνωριμία με την  ναυτική ιστορία του τόπου και αποτέλεσε ευκαιρία για ένα νοερό ταξίδι στο παρελθόν, τότε που η  ονομαστή ναυτική πολιτεία φημιζόταν για τον μεγάλο ιστιοφόρο στόλο της, τον πλούτο και τη ναυτοσύνη των κατοίκων της.

Στη συνέχεια αφού  απολαύσαμε το γεύμα μας  στην ηρεμία και στη γαλήνη του γαλαξιδιώτικου  θαλασσινού τοπίου, πήραμε το δρόμο για τους Δελφούς. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν το γοητευτικό θαλάσσιο τοπίο του Κορινθιακού κόλπου, τους  κολπίσκους  και τα γραφικά παραθαλάσσια χωριά.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Δελφών οι μαθητές ήρθαν  σε επαφή με τον πυρήνα της αρχαίας ελληνικής ιστορίας και μυθολογίας. Περιηγηθήκαμε  στις αίθουσές του και θαυμάσαμε τα υπέροχα εκθέματά του : τους κούρους του Άργους,  Κλέοβι και Βίτωνα ,τμήματα από διάφορες ζωφόρους, τη σφίγγα των Ναξίων, τον ομφαλό της γης, το φημισμένο χάλκινο άγαλμα του Ηνιόχου, εκθέματα που  αναδεικνύουν την αίγλη του Δελφικού  Μαντείου . Η περιήγηση στο άρτια οργανωμένο μουσείο μετέφερε τους μαθητές  στον 5^ο αι. π.Χ. προσφέροντας  τους μια βαθιά πολιτιστική εμπειρία. Δυστυχώς για μας δεν υπήρχε χρόνος για περιήγηση στον αρχαιολογικό  χώρο των Δελφών, κάτι που μεταθέσαμε για μια μελλοντική μας εξόρμηση στην περιοχή. Στη συνέχεια ατενίσαμε για λίγο το Δελφικό τοπίο, αυτό το θαύμα της φύσης και λυπημένοι που  η εκδρομή μας πλησίαζε στο τέλος της  πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.

Η επιστροφή βρήκε τους μαθητές γεμάτους  γνώσεις και εμπειρίες. Μέσω  της επαφής με μνημεία, τόπους, χώρους πολιτισμού και εικόνες, κατανόησαν βαθύτερα την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της πατρίδας μας. Η εκδρομή αυτή αποτέλεσε ένα ζωντανό, άμεσο ,βιωματικό μάθημα ιστορίας και πολιτισμού, αποδεικνύοντας πως η μάθηση δεν περιορίζεται μόνο στις σχολικές αίθουσες. Πέραν του μορφωτικού στόχου η εκδρομή εκπλήρωσε και τον ψυχαγωγικό και κοινωνικό στόχο της. Μακριά από την οικογενειακή εστία για λίγες μέρες οι μαθητές διασκέδασαν, ενίσχυσαν τις μεταξύ τους σχέσεις, αυτονομήθηκαν σε μια συνθήκη καθόλα συλλογική, ανέλαβαν ευθύνες, ωρίμασαν, βιώνοντας τη σχολική ζωή με τρόπο περισσότερο άμεσο και προσωπικό ,πράγμα που καθιστά την μετακίνηση αυτή μια εμπειρία από εκείνες που χαράσσονται ανεξίτηλα στην μνήμη και την καρδιά.

Οι συνοδοί καθηγητές αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε την Διευθύντρια του σχολείου κα Ηλιάδη Αμαλία  για την αμέριστη στήριξη της στην υλοποίηση αυτής της προσπάθειας και να συγχαρούμε τους μαθητές μας διότι σε όλη τη διάρκεια της εκδρομής  υπήρξαν  συνεργάσιμοι,  με άψογη συμπεριφορά και συνεπείς  στις υποχρεώσεις τους.

Τη Δευτέρα 27 Απριλίου το τμήμα Α3 του σχολείου μας παρευρέθηκε στη 16^η Διεθνή Μαθηματική Εβδομάδα με θεματικό άξονα ΄΄Τα Μαθηματικά στην  Έρευνα, στην Τεχνολογία και στον Πολιτισμό΄΄, που έλαβε χώρα στην πόλη μας στην Πινακοθήκη ΄΄Θ.Μάρκελλου-Μ.Καταφυγιώτη΄΄.

Οι μαθητές μας, συνοδευόμενοι από τις καθηγήτριες κ. Παπαϊωάννου Ευαγγελία (ΠΕ03-Μαθηματικός) και Σπαθή Σταυρούλα (ΠΕ03.05-Μαθηματικός ειδικής αγωγής), παρακολούθησαν με αμείωτο ενδιαφέρον τις ομιλίες και τις παρουσιάσεις εκπαιδευτικών και μαθητών από σχολικές μονάδες της Θεσσαλίας. Έτσι οι μαθητές μας ενίσχυσαν τη μαθηματική τους σκέψη και την εκπαιδευτική συνεργασία. Επίσης κατανόησαν τον πολυδιάστατο ρόλο των Μαθηματικών στη σύγχρονη κοινωνία και γενικά στη ζωή μας.

Αμαλία Κ. Ηλιάδη, φιλόλογος–ιστορικός, Δ/ντρια 9^ου Γυμνασίου Τρικάλων

Οι σχολικές εκδρομές, μονοήμερες και ολιγοήμερες, είναι πολύ σημαντικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Έχουν σχέση και με τη μάθηση και με την ψυχαγωγία των μαθητών. Με τη μάθηση, γιατί προσφέρουν τη δυνατότητα στους μαθητές να επισκεφτούν και να γνωρίσουν μέρη με μορφωτική αξία, και με την ψυχαγωγία, γιατί τους δίνουν την ευκαιρία να ξεφύγουν, έστω για λίγο, από τις απαιτήσεις και την ένταση του καθημερινού σχολικού προγράμματος και να έρθουν σε επαφή με τη φύση και με δημιουργήματα του πολιτισμού που προσφέρουν αισθητική απόλαυση και πνευματική- ψυχική ευχαρίστηση.

Η επιλογή των συγκεκριμένων θεμάτων που αναφέρονται στον κόσμο των Μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, υπαγόρευσε τη βούληση και απόφασή μας να πραγματοποιήσουμε ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή στα Σέρβια και στη Σιάτιστα, στο κάστρο και τους βυζαντινούς οικισμούς,  στα θαυμάσια παραδοσιακά αρχοντικά–μουσεία,  την Παρασκευή, 24 Απριλίου2026,  με συμμετέχοντες τουςμαθητές/τριες από τα τμήματα: Α1,  Α2 & Α3 και συνοδούς καθηγητές τις κ.κ.: ΑμαλίαΚ. Ηλιάδη, φιλόλογο–ιστορικό, Δ/ντρια9^ου Γυμνασίου Τρικάλων& Αριάδνη Διαμαντή, φιλόλογο ειδικής Αγωγής.

Στην καστροπολιτεία των Σερβίων περιηγηθήκαμε επί ώρες και απολαύσαμε την ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής γιατί η καστροπολιτεία των Σερβίων Κοζάνης είναι όνειρο την Άνοιξη: κάστρα, πύργοι, προμαχώνες, διαζώματα, εκκλησάκια-φυλάκια, ναοί, εργαστήρια, οικίες, παλατάκι, όλα τα κατάλοιπα των μνημείων  της αφηγούνται μια γοητευτική βυζαντινή ιστορία. Ως πόλη-κάστρο τα Σέρβια ιδρύθηκαν από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ηράκλειο περί τα μέσα του 7ου αιώνα προκειμένου να εποικισθούν από Σέρβους που εκείνη την εποχή είχαν κατέβει από τις περιοχές του Δούναβη και του Σαύου. Μετά την αποχώρηση των Σέρβων η πόλη παρέμεινε ως βυζαντινό φρούριο. Τον 10ο αιώνα καταλήφθηκαν από τους Βουλγάρους αλλά γρήγορα όμως ανακαταλήφθηκαν από τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο. Μερικά τμήματα εκείνου του τείχους είναι το λεγόμενο «Κάστρο της Ωριάς» που σώζεται μέχρι σήμερα.

Η Βυζαντινή πόλη των Σερβίων με την Ακρόπολη, την Άνω και την Κάτω Πόλη είχε τρία τείχη άμυνας για τους επιδρομείς, τα οποία προφύλασσαν ταυτόχρονα το στρατιωτικό διοικητή που ζούσε στην Ακρόπολη, τόσο από τους εξωτερικούς, όσο και από τους εσωτερικούς εχθρούς. Στην κάτω πόλη ζούσαν οι αγρότες και οι εργάτες, στην άνω πόλη διέμενε η μεσαία τάξη και στην Ακρόπολη ο Στρατιωτικός διοικητής, όπως αναφέρει ο Ιωάννης Καντακουζηνός: «Το δε τρίτον, άκρα ον, το άρχοντι ανείται».

Η Ακρόπολη κάλυπτε 2,5 στρέμματα και σήμερα σώζονται -με μεγάλες φθορές- οι Πύργοι, που ξεπερνούσαν τα 20 μέτρα ύψος, μεγάλα τμήματα από τα τείχη και ίχνη κτισμάτων. Η Άνω Πόλη κάλυπτε 20 στρέμματα. Σώζονται οι βάσεις πολλών κατοικιών και τα τείχη που την περιέβαλαν, που είχαν σχήμα πολυγωνικό, με πύργους στρογγυλούς και ορθογώνιους που ακολουθούσαν την κλίση του λόφου.

Η Κάτω Πόλη κάλυπτε 75 στρέμματα. Σώζονται τείχη, τμήμα της κεντρικής υψηλής πύλης του Κάστρου, τμήματα υδραγωγείων, πολλά ερείπια και ίχνη σπιτιών και εκκλησιών. Τρεις μάλιστα εκκλησίες σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση με πολλές σπάνιες και θαυμάσιες τοιχογραφίες. Είναι η μεγάλη Βυζαντινή Βασιλική Εκκλησία (11ου αιώνα) που πιθανολογείται από τους ειδικούς ότι είναι του Αγίου Δημητρίου, η εκκλησία του Πρόδρομου Ιωάννη και το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων, σκαρφαλωμένο σαν περιστεροφωλιά σε ένα άγριο και απόκρημνο βράχο, με φανταστική θέα.

Η Βυζαντινή πόλη των Σερβίων ήταν έδρα επισκοπής από τον 8ο μ.Χ αιώνα μέχρι τον 18ο  με καθεδρικό ναό την μεγάλη Βασιλική Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

Η Σιάτιστα μας υποδέχτηκε  εκθέτοντας σταδιακά τη χαμηλόφωνη γοητεία της που ξεδιπλώνεται όσο περισσότερο γνωρίζεις και εκτιμάς το ένδοξο παρελθόν της.

Περπατώντας στους λιθόστρωτους δρόμους αυτής της γραφικής, ιστορικής κωμόπολης  κυκλωμένοι από χρώμα και νωχέλεια,  αισθανθήκαμε σαν να βρισκόμαστε σε ένα ρομαντικό, μεγαλοπρεπές σκηνικό θεάτρου. Γύρω μας, εντωμεταξύ, ωραιότατα πετρόχτιστα αρχοντικά, με στιβαρή αρχιτεκτονική, μετέφεραν αυθεντικές εικόνες ενός πυκνού, πολυσήμαντου παρελθόντος.

Η ακμή της πόλης, στην οποία πρωταγωνίστησαν οι έμποροι, οι γουναράδες και οι οινοποιοί, ξεκίνησε τον 17ο αιώνα και διήρκεσε μέχρι και τον 19ο. Η αστική τάξη που δημιουργήθηκε τότε στη Σιάτιστα δεν υστέρησε σε προσφορές, ούτε τα παλιά, ούτε τα νεότερα χρόνια.

Εδώ αξίζει να πούμε ότι ο Προφήτης Ηλίας είναι προστάτης των γουναράδων, οι οποίοι υπήρξαν ένας από τους πυλώνες της οικονομικής ανάπτυξης της πόλης. Μάλιστα, η κερδοφόρα δραστηριότητά τους έκανε πολλούς Σιατιστινούς να στραφούν προς αυτό τον κλάδο, εγκαταλείποντας την παραδοσιακή ενασχόληση με την αμπελουργία. Έπρεπε να έρθει η δεκαετία του 1980, που σήμανε τον μαρασμό της βιοτεχνίας της γούνας, ώστε να πάρει και πάλι τα πάνω της η αμπελουργία και η οινοποιία.

Για τους εύπορους εμπόρους, ο πιο πρόσφορος τρόπος  να δείξουν τον πλούτο που αποκτούσαν και τη γενικότερη επιτυχία τους, ήταν η οικοδόμηση επιβλητικών αρχοντικών οικιών. Με τη σειρά τους, έπειτα, αυτές έγιναν σύμβολα μιας δυναμικής αστικής τάξης. Όλες, εντωμεταξύ, φτιάχτηκαν από ξακουστές συντεχνίες (σινάφια) Ηπειρωτών και Μακεδόνων μαστόρων, περιλαμβάνοντας υπόγειους και ημιυπόγειους χώρους, μεσοπάτωμα, όροφο και εσωτερική αυλή («μεσιά»). Εξωτερικά, μάλιστα, μοιάζουν σαν οχυρά με κλειστά σαχνισιά, κάτι λογικό, αφού η Σιάτιστα υφίστατο συχνές εχθρικές επιδρομές.

Αν υπάρχει κάτι που μας άφησε έκθαμβους, όμως, είναι η εσωτερική τους διακόσμηση, κυρίως στον όροφο όπου οι ένοικοι δέχονταν κοινωνικές επισκέψεις και οργανώνονταν οι γιορτές –οπότε υπήρχε η δυνατότητα να επιδειχθεί ο πλούτος μιας οικογένειας. Εδώ είδαμε πολύχρωμες τοιχογραφίες που αναπαριστούν κυρίως φυτά, αλλά και μυθολογικές παραστάσεις και προσωπογραφίες, βιτρό στα παράθυρα, ξυλόγλυπτα και γύψινες διακοσμήσεις στα τζάκια. Όλα ακτινοβολούσαν χαρά και αγάπη για την τέχνη, τα χρώματα, τη ζωή.

Το πιο διάσημο από τα 30 περίπου αρχοντικά της Σιάτιστας που βρίσκονται σε καλή κατάσταση είναι το Αρχοντικό της Πούλκως , παλαιότερα γνωστό ως Οικία Πουλκίδη, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 2017. Ξεκίνησε να χτίζεται το 1752 κι έχει αναστηλωθεί και ανακαινιστεί υποδειγματικά. Ο διάκοσμός του, ειδικά, μας «θάμπωσε» με την ομορφιά του. Η εξαιρετικά ελκυστική και ουσιαστική ξενάγηση των υπευθύνων του αρχοντικού μας συνάρπασε με την παραστατικότητά της. Οι ίδιοι μας ξενάγησαν πρόθυμα και με τον καλύτερο τρόπο και στην παμπάλαιη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής & Αικατερίνης που στέκει αυθεντική και ανθεκτική απέναντι στο χρόνο από το 1660!

Στη Χώρα της Σιάτιστας βρίσκονται δύο ακόμα θαυμάσια σπίτια, το Αρχοντικό Μανούση –που σύμφωνα με την επιγραφή στην πρόσοψη χτίστηκε το 1762– και το Αρχοντικό Δόλγκηρα, το οποίο χτίστηκε το 1700 και λειτουργεί ως Λαογραφικό Μουσείο. 

Δεν έπαψε κάθε στιγμή να μας εντυπωσιάζει η όψη της γραφικής κωμόπολης της Σιάτιστας  που  έχει τόσα πολλά να σου χαρίσει! Η  εκδρομή μας ολοκληρώθηκε με πολύ όμορφες εντυπώσεις, τόσο εξαιτίας του φυσικού κάλλους της πόλης της Σιάτιστας, όσο και της πλούσιας ιστορίας της.

Οι υπεύθυνοι συνοδοί της εκδρομής κ. ΗλιάδηΑμαλία, φιλόλογος–ιστορικός, Δ/ντρια και κ. Αριάδνη Διαμαντή, φιλόλογος ειδικής αγωγής συγχαίρουν για ακόμα μία φορά όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες για την άψογη συμπεριφορά τους και εύχονται και σε μελλοντικές εποικοδομητικές τέτοιες συνεργασίες!

Η διδακτική επίσκεψη της Γ΄ τάξης του σχολείου μας στο χωριό Ροπωτό Τρικάλων και στους εντυπωσιακούς Καταρράκτες Παλαιοκαρυάς πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των μαθημάτων των Φυσικών Επιστημών, με στόχο τη βιωματική κατανόηση βασικών εννοιών όπως το οικοσύστημα, οι δυνάμεις της φύσης και η αλληλεπίδραση ανθρώπου και περιβάλλοντος.

Κατά την επίσκεψη στο Ροπωτό, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν από κοντά ένα σπάνιο και εντυπωσιακό γεωλογικό φαινόμενο: την κατολίσθηση που έχει μεταμορφώσει το χωριό σε ένα «ζωντανό εργαστήριο» μελέτης. Το φαινόμενο ξεκίνησε σταδιακά ήδη από τη δεκαετία του 1960, όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια αστάθειας του εδάφους. Ωστόσο, η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά το 2012, όταν έντονες βροχοπτώσεις ενεργοποίησαν μεγάλες μετακινήσεις εδαφικών μαζών, προκαλώντας την κλίση και καταστροφή κτιρίων, δρόμων και υποδομών.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στους μαθητές η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός Παναγίας Ροπωτού, η οποία έχει πάρει έντονη κλίση εξαιτίας της κατολίσθησης. Η εικόνα του ναού, που μοιάζει «γερμένος» σε βαθμό που θυμίζει τον Πύργο της Πίζας, αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό και άμεσα κατανοητό παράδειγμα της δύναμης των φυσικών διεργασιών. Μέσα από αυτό, οι μαθητές συνειδητοποίησαν πώς οι δυνάμεις που ασκούνται στο έδαφος μπορούν να επηρεάσουν ακόμη και βαριές και σταθερές κατασκευές, ανατρέποντας την ισορροπία τους.

Η συζήτηση επεκτάθηκε και στα πρόσφατα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως η κακοκαιρία Daniel, που επηρέασε έντονα τη Θεσσαλία, ενισχύοντας την κατανόηση των μαθητών για τη δύναμη της φύσης και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Μέσα από την παρατήρηση και τον διάλογο, οι μαθητές συνέδεσαν τη θεωρία με την πράξη, αντιλαμβανόμενοι τη σημασία της πρόληψης και της σωστής διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος.

Στη συνέχεια, η επίσκεψη στους καταρράκτες της Παλαιοκαρυάς προσέφερε μια διαφορετική, αλλά εξίσου σημαντική εμπειρία. Εκεί, οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα πλούσιο οικοσύστημα, παρατηρώντας τη βλάστηση, την υδρολογία της περιοχής και τη βιοποικιλότητα. Ο ήχος του νερού, η κίνηση και η συνεχής διάβρωση των πετρωμάτων αποτέλεσαν αφορμή για συζήτηση γύρω από τις δυνάμεις της φύσης που διαμορφώνουν το τοπίο εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Η εκπαιδευτική αυτή δράση συνέβαλε ουσιαστικά στην καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης στους μαθητές, αναδεικνύοντας τόσο την ομορφιά του φυσικού τοπίου όσο και την ευθραυστότητά του. Μέσα από την άμεση εμπειρία, οι μαθητές συνειδητοποίησαν ότι η φύση μπορεί να είναι ταυτόχρονα δημιουργική και καταστροφική, και ότι η γνώση αποτελεί το βασικό εργαλείο για την κατανόηση και την προστασία της.

Συνοδοί καθηγήτριες: Ντάνα Ειρήνη (Χημικός – Υπεύθυνη δράσης) και Βαλκανιώτη Αθανασία (Γερμανικής Γλώσσας)

Η Γ’ τάξη του 9ου Γυμνασίου Τρικάλων πραγματοποίησε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή στο πλαίσιο των μαθημάτων της Ιστορίας και της Νεοελληνικής Γλώσσας. Προορισμοί της εκδρομής ήταν το γραφικό Γαλαξίδι, η ιστορική Ναύπακτος και, για μια σύντομη στάση, η Άμφισσα. Τους μαθητές συνόδευσαν οι καθηγήτριες Τόγια Ευαγγελία (Φιλόλογος), Βαλκανιώτη Αθανασία (Γερμανικής Γλώσσας) και Ντάνα Ειρήνη (Χημικός).

Η εκδρομή είχε βιωματικό χαρακτήρα και στόχο να συνδέσει τη σχολική γνώση με την άμεση εμπειρία. Πρώτος σταθμός ήταν το Γαλαξίδι, ένας τόπος με πλούσια ναυτική ιστορία και ξεχωριστή αρχιτεκτονική. Εκεί οι μαθητές επισκέφθηκαν το Ναυτικό Μουσείο, όπου είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν σημαντικές πτυχές της ναυτικής παράδοσης της περιοχής. Μέσα από εκθέματα, παλιούς χάρτες, ναυτικά όργανα και ιστορικά αντικείμενα, οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με την ιστορία της ελληνικής ναυτοσύνης και τη συμβολή του Γαλαξιδίου στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας σε παλαιότερες εποχές.

Επίσης επισκέφθηκαν το Ηλιακό Ρολόι στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής, ένα πολύ εντυπωσιακό κομμάτι του τόπου.

Η εκδρομή συνεχίστηκε προς τη Ναύπακτο. Εκεί οι μαθητές περιηγήθηκαν στο εντυπωσιακό Ενετικό Λιμάνι, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ιστορικά σημεία της πόλης. Στο πλαίσιο του μαθήματος της Ιστορίας έγινε αναφορά στη μακραίωνη ιστορία της περιοχής, αλλά και στη σημασία του λιμανιού κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας και στο Κάστρο της Ναυπάκτου Η ομάδα απόλαυσε το Πάρκο Θερβάντες, έναν όμορφο χώρο αναψυχής που συνδυάζει τη φυσική ομορφιά με πολιτιστικές αναφορές.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν το θαλάσσιο τοπίο του Κορινθιακού κόλπου, τα γραφικά παραθαλάσσια χωριά και τους μικρούς κολπίσκους που συνθέτουν ένα ιδιαίτερο γεωφυσικό τοπίο. Η εμπειρία αυτή αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση και παρατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, ενισχύοντας τη βιωματική διάσταση της εκδρομής.

Παράλληλα, έγινε αναφορά και σε σημαντικά ιστορικά γεγονότα της ευρύτερης περιοχής, όπως η ιστορική Μάχη της Γραβιάς, δίνοντας στους μαθητές την ευκαιρία να συνδέσουν τόπους και γεγονότα που έχουν μελετήσει στο μάθημα της Ιστορίας με τον πραγματικό γεωγραφικό χώρο.

Η εκδρομή ολοκληρώθηκε με μια σύντομη στάση στην Άμφισσα, όπου οι μαθητές περπάτησαν στο κέντρο της πόλης και γνώρισαν από κοντά έναν ακόμη ιστορικό τόπο της Στερεάς Ελλάδας.

Η ημερήσια αυτή εκπαιδευτική εξόρμηση αποτέλεσε μια πολύτιμη εμπειρία για όλους. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να μάθουν, να παρατηρήσουν, να συζητήσουν και να απολαύσουν το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, επιβεβαιώνοντας πως η γνώση γίνεται πιο ουσιαστική όταν συνδέεται με την εμπειρία και την εξερεύνηση.

Η Διευθύντρια του 9^ου Γυμνασίου Τρικάλων, κα Ηλιάδη Αμαλία, και οι συνοδοί καθηγήτριες, συγχαίρουν θερμά τις μαθήτριες και τους μαθητές για την άψογη συμπεριφορά τους και τους εύχονται να πραγματοποιούν πάντες τόσο εποικοδομητικές και ενδιαφέρουσες εκπαιδευτικές δράσεις.